तत्र प्रेताः ब्राह्मणं प्रश्नम् अपृच्छन्—“पापिनां धर्मविरुद्धं चरन्तीनां कः परिणामः?” इत्येवम्। ब्राह्मणः प्रत्युवाच—“तेषां एकः एव मार्गः अस्ति, मथुरायां संगमे। श्रवणद्वादश्याः योगे, भाद्रपदमासे च, सुवर्णेन, अन्नेन, वस्त्रैः, छत्रेण, पादत्राणैः च सह, यः पथि सम्मान्यते, तस्य कृते ते प्रेताः प्रेतत्वं न स्थापयन्ति। तत्र पुण्यस्थले, स्नानं कृत्वा, तुष्टः पुष्टः च, यथाविधि, यः मनुष्यः भवति—सः यदि प्रेतः स्यात्, तस्य तस्मिन्नेव पुण्यस्थले महात्म्यं शृणोति, तदा तस्य प्रेतत्वं न भवति।” इति श्रुत्वा प्रेताः पुनः अपृच्छन्—“कस्य कर्मणः द्वारा प्रेतत्वात् विमुक्तिः स्यात्?” ब्राह्मणः उत्तरम् अदात्—“पूर्वं एषः पुराणः राजा मान्धात्रेण पृष्टः, वसिष्ठेन कथितः। हे भाग्यवत्सः, शृणु, कथयामि। भाद्रपदमासे, शुद्धद्वादश्यां श्रवणयोगे, संगमे पुनः स्नानं कृत्वा, वामनं पूज्य, शतं पिङ्गलानां गौः सुवर्णपात्रैः भूषिताः दत्त्वा, श्रवणद्वादशीव्रतस्य प्रभावात्, राक्षसीं जन्म न प्राप्नोति। ततः, स्वर्गात् पतितः ब्राह्मणः, वेदविद्, ध्याननिष्ठचित्तः, मोक्षं लभते, पुनर्जन्म न प्राप्नोति। यथाशक्ति, वामनस्य सुवर्णमूर्तिः निर्मीयते। ततः, “आगच्छ, हे अनन्तवरद, श्रीपतिः, मम प्रसादेन,” इति आह्वानं क्रियते। द्वादशीदिने, नक्षत्ररूपेण व्योम्नि स्थितः त्वम्, तुभ्यं नमः, पद्मनाभ, पद्मालय, केशव। सर्वव्यापक, जगत्कारण, अक्षर, सर्वमय, तुभ्यं नमः। हे देवेश, शङ्खचक्रगदाधर, एषः धूपः तव। तव तेजसा सर्वलोकाः प्रकाश्य, अक्षरा भवन्तु। अदितेः गर्भं धारयित्वा, वैरोचनिशरूपं कृत्वा, त्वम् देवैः अनुमोदितः, योगिनां परमगति। त्वम् हविषां भोक्ता, यजमानः, ऋत्विक्, हविः च। हे प्रभो, त्वम् सुवर्णः, अन्नम्, वार्यः, वस्त्रयः च। वर्षा, वरुणः, सूर्यः, जलम्, केशवः, शिवः—एते सर्वे उपस्थिताः। अन्नं प्रजापतिः, विष्णुः, रुद्रः, चन्द्रः, इन्द्रः, सूर्यः च। वामनः ज्ञानदः, वामनः एव द्रवरूपे स्थितः। अहं वामनं गृह्णामि, वामनः मे दत्तिं करोति। कपिलाङ्गेषु चतुर्दश लोकाः स्थिताः। हे दिव्यसम्भूत, अतीव पूजित, तव अर्पणं पापक्षयाय। एवं, यः श्रद्धया द्वादशीदिने, विद्वान्, एतद् आचरति, तस्य पुण्यं शतगुणं भवति। अहम् अपि श्रद्धया, यथाकालं, एतत् पुण्यस्थलं सेवितवान्। तेन, हे पापिनः, यूयं मां बाधितुं न शक्नुथ। व्रतं एकपर्यायान्तं यावत् स्थापनीयम्। तव श्रवणेन, साक्षात् मोक्षः लभ्यते; अद्य अहम् निश्चितं पश्यामि।” इत्येवम् ब्राह्मणः उक्तवान्। ततः आकाशे मृदङ्गध्वनिः श्रुतः। सर्वदिशः प्रेतानां विमानाः आगच्छन्।