संसारे जन्मनिष्ठाः ये दुष्कृत्यपराः सन्ति, तेषां भोजनं पापतरं भवति, विशेषतः तेषां पापकर्मिणां। तपस्विन्! कथय, कस्य प्रकारेण मनुष्यः प्रेतत्वं न प्राप्नोति? किम् उपवासेन—एकरात्रिं वा त्रिरात्रिं वा—चन्द्रायणादिव्रतैः वा? व्रतानुष्ठानपरः, शुद्धचित्तः, प्रेतत्वं न प्राप्नोति। यः सदा तपस्विनः पूजां करोति, स प्रेतत्वं न प्राप्नोति। यः सर्वभूतानां दयालुः भवति, स प्रेतत्वं न प्राप्नोति। पितृपूजनरतो जनः प्रेतत्वं न प्राप्नोति। क्षमाशीलः, दानशीलः च, प्रेतत्वं न प्राप्नोति। यः सदा उपवासपरः, स प्रेतत्वं न प्राप्नोति। यः सदा देवपूजनपरः, स प्रेतत्वं न प्राप्नोति। तव वचनात्, के प्रेतत्वं न प्राप्नुवन्ति, श्रुतम्। महर्षे! कथय, कस्य कारणेन प्रेतत्वं प्राप्यते? यदि ब्राह्मणः शूद्रभोजनं कृत्वा मृत्युम् उपगच्छति, तस्य का गतिः? तस्य उदरे तदन्नं स्थित्वा, स प्रेतत्वं प्राप्नोति। केवलं स्पर्शेन अपि जनः प्रेतत्वं प्राप्नोति, अधिकतरं च। यः पाखण्डाश्रमे निवसति, सुरापानपरः, परस्त्रीगामी च—यः देवद्रव्यं, ब्राह्मणद्रव्यं, गुरुद्रव्यं वा हरति—यः मातरं, पितरं, भ्रातरं, भगिनीं, भार्यां, पुत्रं वा हिंसति—यः यज्ञादिकं न करोत्, पूजार्हान् च उपेक्षते—यः ब्राह्मणघ्नः, कृतघ्नः, गोघ्नः, पञ्चमहापातकी—यः सदा धर्मप्रवक्तारं गुरुम् अङ्गीकुर्यात्—यः दुष्टात्, विशेषतः नास्तिकात्, दानं गृह्णाति—एते सर्वे प्रेतत्वं प्राप्नुवन्ति। प्रेताः ऊचुः—धर्मविरोधिनां पापिनां का गतिः? ब्राह्मणः ऊचुः—मथुरायाः संगमे तेषां एक एव मार्गः। श्रवणद्वादशीयोगे, भाद्रपदमासे च, सुवर्णं, अन्नं, वस्त्रं, छत्रं, पादत्राणं च दत्त्वा, मार्गे पूजितस्य, प्रेताः प्रेतत्वं न प्राप्नुवन्ति। तत्र पुण्यस्थले, स्नानं कृत्वा, हृष्टः पुष्टः च, यथानिर्दिष्टं आचरन्, प्रेतः सन् अपि, तस्य पुण्यस्थलस्य माहात्म्यं श्रुण्वन्, प्रेतत्वात् विमुक्तः भवति। प्रेताः पुनः पृष्टवन्तः—कस्य कर्मणः प्रेतत्वात् मुक्तिः स्यात्? ब्राह्मणः ऊचुः—पुराणं पूर्वं राजा मान्धात्रे प्रश्नकाले कथितम्। वसिष्ठेन उक्तम्, हे भाग्यवन्तः, शृणुत, अहं वः कथयामि। भाद्रपदमासे, शुद्धद्वादश्यां, श्रवणयोगे, संगमे स्नानं पुनः कृत्वा, वामनं पूज्य, शतं पिङ्गलानां गाः सुवर्णपात्रैः भूषिताः दत्त्वा, श्रवणद्वादशीव्रतस्य प्रभावात्, राक्षसीं जन्म न प्राप्नोति। ततः, ब्राह्मणः, स्वर्गात् पतितः अपि, वेदविद् सन्, ध्याननिष्ठया मोक्षं प्राप्नोति, पुनर्जन्म न लभते। यथाशक्ति सुवर्णमयं वामनप्रतिमां निर्माय, "आगच्छ, अनन्तवरद, श्रीपतिः, मम प्रसादेन," इति स्तुत्वा, "त्वं, नक्षत्ररूपेण, द्वादश्यां आकाशे स्थितः, नमः ते, पद्मनाभ, पद्मस्थान, केशव," इत्येवम् आह।