शबरीप्रयुक्तः तदा गोकर्णः इदं वचनमुवाच— "मम पुत्रस्य कृते एष शुकः तस्य पिंजरेण सह मम दत्तव्यः।" तस्य वचनेनैव शबरी प्रत्युवाच— "सरस्वत्याः फलं यदा दास्यसि तदा शुकं दास्यामि।" यत् फलं पुरुषः सरस्वतीसंगमे लभते, तदेव फलं प्रतिपद्य, द्वादशीव्रतस्य माहात्म्यं श्रोतव्यं। यस्य कृते तद्व्रतं क्रियते, सः परमां गतिं लभते; न यमपुरीं गच्छति, विष्णुलोकं याति। एवं श्रीवराहपुराणे गोकर्णसरस्वतीमाहात्म्ये सप्ततितमाधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः। ततः श्रीवराह उवाच— "प्रवेश्य तं पुण्यलाभं मातरं पितरं च समर्पयेत्।" तदा सः बुद्धिमान् शुककृत्यं सर्वं निवेद्य, सुखं प्राप्य, व्यवहारसम्मानं च लब्ध्वा, पुनः तत्र गन्तुम् उद्यतः अभवत्, वणिजां संकल्पेन। सः उक्तवान्— "बहूनि वस्तूनि रत्नपारिक्षकैः समुद्रयात्रिकैः सह अत्र आनयिष्यामि" इति, ततो निर्गतः। सः यथायोग्यं पेयं खाद्यं च संचिन्त्य, देवगृहे मातरं पितरं च शुभवाक्यैः सम्पूज्य, "यूयं सर्वे मम पितुः सेवा करिष्यथ," इति उक्त्वा, "यूयं स्त्रियः च मम कार्याणि यथायोग्यं करिष्यथ" इति च, भार्याभ्यः अनुमत्याः लब्ध्वा, यात्रायाः नौकायाम् उपाविशत्। ततः सर्वे नावं समारुह्य, नाविकैः सहिताः सञ्जाता। तदा दैवयोगात् विपरीतः वातः उत्पन्नः; सर्वे नाविकाः मूर्च्छिताः, विमूढाः, दुर्बलाः च अभवन्। "हन्त, किमेतत् दुःखम्? कुत्र गच्छामः?" इति ते परस्परं सन्देहं कृत्वा, तीव्रशब्दैः विलपन्तः, मूर्च्छिताः, सन्दिग्धाः च अभवन्। ते अवदन्— "अस्माकं मध्ये कः पापिष्ठः नावमारुह्य इदं विनाशं कृतवान्?" इति। एवं विलपन्तः चत्वारः समागताः। तत्र ते परस्परं निन्दां च आरोपणं च अकुर्वन्। "अपुत्रस्य पुरुषस्य नास्ति गति:"—एषा सर्वेषां निश्चितं मतिः। "इदानीं प्राप्तेऽस्मिन दारुणे काले किमुचितं?" इति विचारयन्तः। तदा शुकः उवाच— "मया सर्वं करणीयं; भवतः मनः न क्लिश्यतु।" इति स्वपितरं सान्त्वयन्, शीघ्रं तं उद्धृत्य, नीचैः गतः, सुदुष्करं दुस्तरं जलं पितरं रक्षन् अतीत्य गतः। शुकः रोमाञ्चिततनुः महत् गिरिं अपश्यत्। तत्र विष्णोः धाम तेजसा विराजमानं दृष्टवान्। "एष वत्सः कः अत्र विचरति? कदा? किमर्थं? स हि मम पिता," इति चिन्तया निमग्नः क्षणमेकं स्थितः। "नारायणाय नमः" इति उक्त्वा, उत्तमे आसने उपविष्टः; तत्र अनया सह अन्या अपि अनन्ताः देव्यो आगताः। तत्र गीतं, वाद्यं, नृत्यं च, यथेष्टं रमणं च अभवत्। देवीस्यान्ते देवाः गृध्राश्च स्थिताः। शुकः स्वसंकल्पं निवेद्य, तेषां मध्ये स्थितः। ते तम् आश्वास्य पृष्टवन्तः— "कथं अत्र आगतः?" इति। तदा शुकः प्रत्युवाच— "मम पिता प्लवेन स्थितः" इति।