एवं उक्तः शुकः स्वकृतं सर्वं पूर्वकर्म यथावत् न्यवेदयत्। यद् यत् शुकस्य अप्रियं तद् एव महर्षेः तपस्यन्यस्य अपि अप्रियं अभवत्। ततो व्यासस्य पुत्रः महाशुकः घोरं तपः समारभत। तस्य स्थले ऋषयः आगच्छन्— तस्मिन्न् काले असितः देवलः च। अङ्गिराः तैत्तिरीयः रैभ्यः काण्वः मेधातिथिः कृतः च, वामदेवः अश्वशिराः त्रिशीर्षः गौतमः उदरः च— एते सर्वे शुकम् उपगम्य धर्मसंहितां पप्रच्छुः। शुकः तदा अवदत्— “श्रद्धायुक्तः सन् अपि बाल्ये विचलितः, सर्वेषां सम्मुखे सदाचारं अनुतिष्ठन्। गुरुः मम सदा वारयन्, यदा अहं अन्यायं भाषितवान्। पूर्वपक्षः सिद्धान्तः च, एकैकः अन्यं जयितुम् इच्छन्; एवं गुरुणा महर्षिभिः च अहं संयतः अभवम्। तदा शुकः कोपात् मम शापं दत्तवान्— ‘एष बालः केवलं वाचालः।’ तस्य वचनस्य क्षणात् अहं शुकस्य अनुजः अभवम्। ऋषयः तं महात्मानं शुकं तत्त्वज्ञः अग्रगण्यं इति अभ्यनन्दन्। अनागतकाले, हे सुभगे, अहं शुकाय वरं दास्यामि। सदा सतां हिते रतः भविष्यति। मथुरायां मृतः ब्रह्मलोकं गमिष्यति। निरन्तरं श्रान्तिहीनः सः ‘मथुरा’ ‘मथुरा’ इति उच्चैः वदिष्यति। अहं शबरः द्वारा गृहीतः, यः मां पञ्जरे स्थापितवान्। ऋषेः कृपया ज्ञानं मां कदापि न परित्यजति। अतः हे भाग्यशालिनि, शान्तः भव; मनः दुःखं मा गच्छतु। तानि हृदयस्पृशः वचनानि शुकं मोक्षं ददुः। अत्र अहं वसामि, हे सौम्ये, व्यापारार्थम् आगतः; पुनः इच्छामः यत्र वयं यथेष्टं वस्तु गृह्य तत्र प्रतिगच्छामः। शुकः श्रुत्वा गोकर्णः मथुरावासी इति तदा— एवं भाषमाणे शबरी शय्यायाः उत्तिष्ठत्। सा परिचारकैः परिवृता, रम्यरूपा शोभनाङ्गी च अभवत्। सा प्रियातिथिं, हे मातः, पूज्यतमं शुद्धं च अतिथिं, सत्कारं अकरोत्। शुकस्य वाक्यानुसारं तस्य पूजायाः व्यवस्था अभवत्। शबरीसन्निधौ पुनः तेन शुकः अतिथिसत्कारं अकरोत्। फलानि मांसयुतानि, सुरभि मधु च अपि अर्पितम्। तदा शबरी द्वारा उक्तः गोकर्णः इदं वचनम् अवदत्— “अयं शुकः तस्य पञ्जरः च मम पुत्रार्थं दत्तव्यः।” तस्य वचनस्य क्षणात् शबरी प्रत्युवाच— “यदा सरस्वत्याः फलम् दत्तम्, तदा अहं शुकं तुभ्यं दास्यामि।” यत् यत् फलम् मानवः सरस्वतीसंगमे प्राप्नोति— संगमे उक्तं फलं, द्वादशीव्रतस्य श्रवणं कर्तव्यम्। यस्य कृते व्रतं कृतम्, सः परमं पदं प्राप्नोति। सः यमपुरीं न गच्छति, विष्णुलोकं गच्छति। एवं श्रीवराहपुराणे गोकर्णसरस्वतीमहात्म्ये सप्ततितमं अध्यायः समाप्तः। श्रीवराहः उवाच— प्रवेश्य, तं पुण्यं मातापित्रोः समर्पयेत्।