तस्य वचः श्रुत्वा सा स्त्री मुनिम् अवदत्। सा मुनिवरं प्राह—"भगवन्, अहं पुत्रसुखं न लभे, दारिद्र्ययुक्ता दुर्भाग्यवती चास्मि।" ततो मुनिः ताम् अवोचत्—"देव्याः प्रसादेन पुत्रं लप्स्यसे।" एवं उक्त्वा, सा सुमध्यमा मुनये प्रणम्य तस्य प्रसादमयाचत्। स च मुनिवचनं श्रुत्वा हृष्टः सुमनाः सञ्जातः। तस्य पतिः अपि तां प्राह—"सुन्दरि, मुनिना यदुक्तं, ममापि तदेव मतम्।" ततस् तौ दम्पती सरस्वत्याः संगमे स्नात्वा, गोकर्णस्य पूजनं चाक्रताम्। एवं पुत्रकाम्यया तयोः दश वर्षाणि व्यतीतानि। तदा देवतानां प्रसादेन मुनिना उक्तं वचनं सत्यं भविष्यति—"सुन्दरं गुणसम्पन्नं पुत्रं लप्स्येथाम्।" प्रातःकाले सः देवराजाय अक्षय्यं धनं दत्तवान्। ततः सा पुण्यशिला स्त्री गर्भिणी अभवत्; दशमे मासि सा चन्द्रवत् तेजस्विनं पुत्रं प्रसूतवती। ततः सः सहस्रं गावः सुवर्णवस्त्रयुताः दत्तवान्। जातकर्म नामकरणादिकं च सम्यक् अकारयत्। तदनन्तरं अन्नप्राशनं, चूडाकरणं, यज्ञोपवीतसंस्कारं चापि सम्यक् अकारयत्। दानानि दत्वा, देव्या पूजनं च कृतम्। यदा सः कुमारः यौवनं प्राप्तवान्, तदा तस्य पुत्राभावं दृष्ट्वा चिन्तितवान्। तस्य भार्याः अपि यौवनसम्पन्नाः, रूपवत्यः, गुणवन्त्यः, सुनेत्राः च आसन्। तेन धर्मः प्रवर्तितः, जनानां हिताय देवसेवाय च। जलमन्दिराणि, नित्यभोजनानि, भोजनशालाः, जीविकोपायाश्च तेन स्थापिताः। सर्वेषां कर्मणां व्यवस्थां सः सदा अकरोत्। तेन हरये पञ्चमन्दिरयुक्तं देवालयं निर्मितम्। उद्यानानां सिच्यर्थं कूपजलसंस्करणं च तेन प्रवर्तितम्। स्नानं, पूजनं, शौचं, दीपप्रज्वालनं च तेन सम्यक् अकरोत्। तस्य चत्वारः भगिन्यः पतिसंयुक्ताः, सुभगाः चासन्। पुष्पकारः सदा वृक्षान् सिञ्चति स्म। वृक्षाः अपि पुष्पफलसम्पन्नाः अभवन्। सर्वं जनैः इन्द्रवत् उपभुज्यते स्म। सदा दानशीलस्य धनं प्रतिदिनं क्षीयते स्म। सः पितृमातृकुटुम्बस्य भोजनं दातव्यम् अचिन्तयत्। एवं मनसि निश्चित्य, सः वणिक्भावाय मतिं दढीकृतवान्। उत्तमवस्तूनि, उत्तरदेशीयानि च, तत्र क्रेतुम् आरब्धवान्। विक्रयार्थं वस्तूनि लाभहानिविचार्य क्रीतवान्। रत्नानि, उत्तमाश्वान्, मूल्यवस्त्राणि, यथायोग्यवस्तूनि च सम्पादितवान्। एकदा सः वणिक्काफिलः विश्रामाय सज्जीकृतः। नदीतीरे रम्ये स्थले निवासस्थानानि स्थापयामास। सः स्वकीयान् सेवकान् परिवृत्य यत्कर्तव्यं तद् आज्ञापयत्। रमणीयस्थले विहरन्, सः उत्तमं स्थलं दृष्टवान्। तत्र फलवृक्षाः, सुरभिपुष्पाणि च आसन्। तत्रारूढः सः यावत् दृष्टिपथः, गुहाद्वारं निरीक्ष्य स्थितवान्।