धरण्याः, पवित्रस्थानेषु गर्त्तेश्वरस्य भूतेशस्य च द्वौ कोट्यौ स्तः। यत् रूपं मथुरावासिषु जनेषु दृश्यते, तत् मम रूपमेव। शृणु देवि, महात्मनः गरुडस्य यद्वृत्तं—सः मथुरायां देवस्य विशिष्टं रूपं न पश्यति स्म। ततः, हे पृथिवि, स पक्षी देवस्य समीपं गतः। गरुडः उवाच—"जयस्ते केशव भगवन्! जयस्ते कृष्ण! नमस्ते! जयस्ते मूर्तिमन्! जयस्ते अचिन्त्य! जयस्ते लोकाभरण!" तत्र, गरुडस्य पुरतः देवः साकारः स्थितः। स उवाच—"किं करवाणि? किं स्तोत्रं वा, अन्यद्वा किं इच्छसि?" गरुडः उवाच—"भगवन्, आगतः सन् अपि तव रूपं न पश्यामि। तव रूपं केवलं मथुरावासिभिः सह जगता दृष्टम्। अतः, देवदेव, तव प्रसादार्थं एषः स्तवः कृतः।" देवः सौम्यं वचनं गरुडं प्रति उवाच—"हे पक्षिन्, यत् रूपं मथुरावासिषु दृश्यते, तत् मम रूपमेव।" हे द्विज, तत्र पापिनः मम रूपं मथुरायां न पश्यन्ति। गरुडः अपि, देवि, यथेष्टं तस्मात् स्थलात् निर्गतः। केवलं तैः पूजितः सदा अहं तुष्टः। कीटः, पतङ्गः, पशुयोनि-सम्भवः अपि, यः पद्मनाभं आश्विनस्य द्वादश्यां पश्यति, अथवा एकादश्यां उपवासी शुद्धः शान्तः, शुक्ल-चैत्र-द्वादश्यां उपवासी स्नानं कुर्यात्, यः एवं करोति स मुच्यते—अत्र न संशयः। हे देवि, महाविद्येश्वरीं दृष्ट्वा ब्रह्महत्या-पापात् विमुक्तिः। यः तत्र स्नानं करोति ग्रहदोषैः न स्पृश्यते। विष्रान्तिं, दीर्घं विष्णुं, केशवं यः पश्यति, जप-क्रिया-ध्यान-काले ब्रह्मणा विधिना सततं यथावत् अनुष्ठानं कृत्वा—एवं मथुरामाहात्म्ये सप्तनवत्यधिकशततमोऽध्यायः वर्णितः। श्रीवराहः उवाच—पूर्वं मथुरायां महात्मनः गोकर्णस्य वृत्तान्तः अभवत्। तस्य पत्नी सुशीला नाम्ना गुणसम्पन्ना। सा सुन्दरी-श्रोणी स्त्री एकाकिनी विषण्णा चित्तम् विलपन्ती आसीत्। तत्र वृक्षस्य मूलस्थले कश्चित् ऋषिः उपविष्टः। तस्य प्रियायाः स्त्रियाः प्रति सः करुणया प्रेरितः सौम्यं वचनं उवाच। तस्य वचनं श्रुत्वा सा स्त्री ऋषिं प्रति उवाच—"हे ऋषे, सन्तानसुखं मम नास्ति, दुःखिता अस्मि।" ऋषिः उवाच—"देव्याः प्रसादेन तव पुत्रः भविष्यति।" एवं उक्त्वा सा सुन्दरी-श्रोणी स्त्री प्रणम्य तस्य अनुग्रहं याचितवती। तस्य वचनं श्रुत्वा सः हृष्टः स्नेहितः च अभवत्। सः उवाच—"हे देवी, मम अभिप्रायः अपि ऋषेः उक्तं यथा।" सरस्वत्याः संगमे तौ स्नानं कृत्वा गोकर्णं पूजयामासतुः। एवं दश वर्षाणि पुत्रार्थं तयोः व्यतीतानि। "युवयोः पुत्रः भविष्यति, सौन्दर्यगुणसम्पन्नः।" देवतानां प्रसादेन यदुक्तं तत् साक्षात् भविष्यति।