वराहपुराणम्

राक्षसस्य एकस्य स्नानस्य फलं तव दत्तम्। इत्येवमुक्त्वा श्रीवराहपुराणस्य श्रीमन्मथुरामाहात्म्ये 'विश्रान्तिमाहात्म्य'नाम सप्तषष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः। ततः पृथिवी भगवन्तं प्रार्थयामास—"भगवन्, तस्मिन्नेव स्थले दर्शनमात्रेण कियद् पुण्यलाभो भवति, सर्वं मम कथय।" श्रीवराह उवाच—"ममथुरादर्शनमात्रेणैव मनुष्यः मथुरायाः फलं प्राप्नोति। प्राचीनकाले सहस्रसंवत्सरपर्यन्तं कठोरं तपः कृतम्। ततः वरं वृणीष्व शुभे, यद्यत् तव चित्ते स्थितम्। त्वं हि सर्वत्र व्याप्यसि, देवानां प्रभो, एतदवश्यमेव मया ज्ञातम्।" पृथिव्याः प्रार्थनया—"मम निवासः सदा मथुरायां भवतु, भगवन्।" श्रीवराहः प्रत्युवाच—"मथुराक्षेत्रस्य रक्षकः त्वमेव भविष्यसि। अन्यथा सिद्धिर्न स्याद्, एवं न संशयः। स्वभावेन भक्त्या एवमिदं पुरुषः परमां सिद्धिं प्राप्नोति। मम मथुरामण्डलम् विंशत्योजने विस्तारम्। एतद्गुह्यं पूर्वं न कस्यापि उक्तम्, न ब्रह्मणेऽपि महात्मने। एष सर्वतो गूढतरं, परमं रहस्यम्। तस्मात् तत्र स्थितानि तीर्थानि शृणु, वसुधे। मथुरायां तीर्थानां संख्या मया ते प्रोक्ता।" "तत्र प्रस्कन्दनं, भाण्डीरं, षट् च तीर्थानि यानि कुरुक्षेत्रसमानानि। असिकुण्डं च वैकुण्ठं च, दशकोटितीर्थेषु श्रेष्ठतमं स्मृतम्। चक्रतीर्थमाक्रूरं च द्वादशादित्याख्यं स्थानं च। न संशयः, मथुरायां पुण्यं शतगुणं कुरुक्षेत्रस्यापि। ये मथुरामाहात्म्यं प्राप्नुवन्ति, ते परां गतिं यान्ति। यः कश्चिद् मरणकाले शुद्धचित्तः एतन्मनसि स्मरति—सर्वपापविनाशनं तस्य भवति। एषा कथा ते प्रोक्ता, देवि।" एवमुक्त्वा 'मथुरामाहात्म्य'नामाष्टषष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः श्रीवराहपुराणे समाप्तः। पुनः श्रीवराह उवाच—"देवि, अहं सदा मथुरायां वसामि। सर्वेषु तीर्थेषु मथुरा परमा, श्रेष्ठा। तत्सर्वं चक्रे स्थितम्, कृष्णपादसंश्रयात्। ये तत्र वसन्ति, ते निःसंशयं मोक्षं लभन्ते।" "तयोर्मध्ये देवः सोमचक्ररूपेण तिष्ठति। अत्र मरणं द्विकोटिसंख्या-कर्मफलसमं भवति। तेनैव अक्षयलोकाः लभ्यन्ते, न संशयः। केवलं यज्ञोपवीतेनापि बहूनि कुलानि रक्ष्यन्ते।" पृथिवी पुनरुवाच—"दक्षिणतो आरभ्य, उत्तरदिशि सम्पूर्णं कर्तव्यम्। येन केनापि प्रकारेण मोक्षः प्राप्यते, न संशयः। गृहम् त्यक्त्वा मौनेन स्नानं कार्यम्। ततः कृष्णं सम्पूज्य, पृथिवीं सम्बोधयेत्। कृष्णाराधनं कृत्वा, नियतक्रमेण स्नानादिकं च, ततः ब्राह्मणभोजनं विधाय, इयं प्रक्रिया घोषिताऽस्ति।" "एवं कृतवान् पुनर्जन्म न लभते, स मह्यं पूज्यते। अन्यत्र मरणं वा, अर्धचन्द्ररूपेण क्रियाकरणं वा, यावत् पुरुषस्य अस्थीनि अर्धचन्द्ररूपे तिष्ठन्ति, तावत् विशेषः स्यात्, विशेषतः तस्मिन् पवित्रस्थले यत् विश्रान्ति नाम।" एवं श्रीवराहपुराणे दिव्ये 'मथुरामाहात्म्य'नाम नवषष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः।