अरीष्टकुण्डे राधाकुण्डे वा स्नानेन पुरुषः फलमवाप्नोति। तत्र गोहत्या ब्रह्महत्या च शीघ्रं विनश्यतः। केवलं तस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापैः विमुच्यते। स तीर्थविशेषः इन्द्रध्वज इति विख्यातः, स च परमां मुक्तिं ददाति। तदा हरः शीघ्रं तस्य यात्रायाः अनुत्तमं फलं न्यवेदयत्। तीर्थयात्रां समाप्य, रात्रौ अपि जागरणं कर्तव्यम्। विशेषतः एकादश्यां रात्रौ पुण्यजागरं कर्तव्यम्। यः एवं करोति, सः स्वपितॄन् अपि मोक्षं ददाति। एतेन प्रकारेण हे भाग्यवते, अन्नकूटस्य प्रदक्षिणा मया ते सम्यग् वर्णिता। यः भक्त्या हरितीर्थयात्रायाः एतदाख्यानं शृणोति, सः पुण्यलाभी भवति। इति श्रीमद् वराहपुराणे श्रीमथुरामाहात्म्ये गोवर्धनमाहात्म्ये अन्नकूटप्रदक्षिणामाहात्म्यनाम षट्चत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः। श्रीवराह उवाच— यथा दक्षिणदिग्भागे प्रतिष्ठायाम् अभवत्, तत्र नगरे एकः वणिक् सुषील इति नाम्ना वसति स्म। सः नित्यं स्वकुटुम्बपालने प्रवृत्तः आसीत्। दीर्घकालं सः क्रीतानां विक्रयानां च व्यापारमग्नः सन् व्यतीतवान्। स धर्मोपदेशं कदापि न शृणोत्। आत्मोपजीवनाय सदा पापकर्माणि आचरन् वर्तते स्म। तस्य दाने चित्तं कदापि न जातम्। धनसम्पन्नः अपि स पापात्मा किञ्चिदपि न दत्तवान्। दीर्घकालात् परं, सः कुटुम्बे आसक्तचित्तः, तान् परित्यज्य, मृतः प्रेतयोनिं प्राप्तवान्। सः प्रेतः भूत्वा, क्षुधया पीडितः, मरुभूमौ प्रविश्य विचरन् आसीत्। कदाचित्, दैवयोगात्, तत्र एकः शिबिरः आगतः। तस्य शिबिरे गच्छति, सः वणिक् वृक्षस्य अधः आश्रयं प्राप। स दीर्घदंष्ट्रः, विकटवेषः, ह्रस्वबाहुः, भयङ्करः च आसीत्। तत्र, कालान्तरेण, दैवयोगात्, सः प्रेतः तं दूरात् दृष्ट्वा महतीं हर्षमवाप। स चिन्तयामास— "अद्य त्वं मम खाद्यं भविष्यसि; क्व गन्तुमिच्छसि?" इति। स प्रेतः तं गच्छन्तं गृहित्वा, एवं वचः प्रोवाच— "ते तव मांसं खादिष्यामि, रुधिरं च पिबामि।" तदा स वणिक् विचारयामास— "अहं कुटुम्बपालनाय दुस्तरं वनमागतः। यदि राक्षसः मां खादिष्यति, नूनं मम कुटुम्बं नश्यति।" सः तं प्रेतं पृष्टवान्— "कुतः आगतः? सत्यं वद, बुद्धिमान् सन्।" विभुः उवाच— "तयोः मध्ये मथुरा नाम रम्या पुरी लोके प्रसिद्धा। तत्र अहं पूर्वजानां गृहे निवसामि। सर्वं तद् चौरैः हृतम्, ततः अहं दरिद्रः अभवम्। अद्य तव समीपं प्राप्तः अस्मि; यत्कर्तव्यं तत् कुरु।" प्रेतः उवाच— "समये त्वां मोक्ष्ये; यथोक्तं मम कुरु। मम कार्यं सिद्ध्यन्तु, पश्चात् मथुरां गच्छ। तत्र शुभचिह्नचतुष्कयुक्ते कूपे सम्यक् स्नानं कुरु।