सः यमस्य धाम गत्वा, तत्र तस्य सङ्कल्पसिद्ध्याऽनन्दं लभते। तत्र वरुणतीर्थमुपगम्य स्नानं कर्तव्यम्। यदा सः वरुणस्य धाम गच्छति, सर्वपापैः प्रमुच्यते। वरुणलोकात् निर्गम्य, सः मम लोकं प्राप्नोति। अथवा, यत्रैव जीवितं त्यजति, सः मम एव लोकं गच्छति। तत्र तस्य पुनरागमनं नास्ति, हे देवि, सत्यमेव वदामि। यः अन्नकूटस्य प्रदक्षिणां कृत्वा, सः पुनः किं शोचेत्? पिण्डदानं पितृभ्यः कृत्वा, सः राजसूयस्य फलं प्राप्नोति। तत्रैव तत् फलं लभ्यते, अत्र अन्यत् चिन्तनं न आवश्यकम्। नूनं राजसूयाश्वमेधयोः फलं सः प्राप्नोति। पृथिव्युवाच— तस्य शक्तिं गुणं माहात्म्यं च वक्तुमर्हसि। श्रीवराह उवाच— गोवर्धने उपवासं कृत्वा, तत्रैव प्रदक्षिणां कुर्यात्। तत्र प्रभाते मानसगङ्गायां स्नात्वा, सूर्ये उदिते, ततः पुण्डरीकम् आगत्य, नियतेन विधिना तडागे स्नानं कुर्यात्। सर्वपापैः विमुक्तः सः हरिधाम प्राप्नोति। तत्र स्नानपिण्डदानादिकं कृत्वा, फलं समवाप्नोति। तत्रैव पुण्यतीर्थं संकर्षणाख्यं अस्ति, यद् बलभद्रेण रक्षितम्। तत्र स्नानं कृत्वा, शीघ्रं तत्फलं लभते, अत्र सन्देहः नास्ति। तत्रैव पूजार्थं इन्द्रयागः श्रीकृष्णेन विघटितः। तदा तुष्ट्यर्थं कर्म कृत्वा, इन्द्रेण साक्षाद् संवादः कृतः। तस्मिन्काले महागिरिः गावः रक्षितुं धृतः। तत्र देवाः, देव्यो, गावः, ऋषयश्च सन्निहिताः। तत्रैव हवनं कृत्वा, शतयज्ञफलं लभते। स्नानपिण्डदानं कृत्वा, ब्रह्मलोकं गच्छति। यत्र स्नानदर्शनमात्रेण वाजपेयस्य फलं लभ्यते। तडागे स्नात्वा, पितृभ्यः तर्पणं कृत्वा, धर्मं सम्पाद्य स्वर्गं यान्ति। यत्रारिष्टेन सह महायुद्धं जातम्। कोपेन पादाग्रघातेन पवित्रतीर्थं भूमौ स्थाप्यते। तत्र स्नात्वा, श्रीकृष्णः वृषरूपिणं दानवं निहन्ति। स वृषः मया हतः, अयं चारीष्टः पापात्मा। तत्रैव तडागः स्वनाम्ना निर्मितः, समीपे पुण्यस्थलमपि। अरिष्टतडागे राधातडागे च स्नानं कृत्वा, फलं प्राप्नोति। गोहत्या ब्रह्महत्या च पापं शीघ्रं विनश्यति। केवलदर्शनमात्रेण सर्वपापैः विमुच्यते। तद् तीर्थं इन्द्रध्वजाख्यं, परां मुक्तिं ददाति। तदा हरः शीघ्रं तीर्थयात्रायाः अनुत्तमं फलं न्यवेदयत्। तीर्थयात्रां समाप्य, रात्रौ जागरणं कर्तव्यम्। एकादश्याः रात्रौ पुण्यजागरं कुर्यात्। यः एवं करोति, सः पितॄन् मोक्षं ददाति। एवं भगवति, अहं तव अन्नकूटप्रदक्षिणां वर्णितवान्। यः भक्त्या हरितीर्थयात्रायाः एतदाख्यानं शृणोति, सः परमं पुण्यं लभते।