एकदा धर्मज्ञाः कथयन्ति—यदा एकः ब्राह्मणः भोज्यते, तदा कोटिभिः ब्राह्मणैः सह भोज्यते इव भवति। तस्मिन्नन्तरे लवणस्य निधनवृत्तान्तं श्रुत्वा, श्रीराघवः इदं वचनं अब्रवीत्। राघवस्य वचः श्रुत्वा शत्रुघ्नः अपि प्रत्युवाच—यदि त्वं मम वरदः असि, तर्हि एष देवता मम दत्तव्या। तदा राघवः शत्रुघ्नं प्रति उवाच—शत्रुघ्न! एष दिव्यः वराहरूपधारी देवः त्वया स्वीक्रिय्यताम्। धन्याः वा मथुराजनाः, ये सदा कपिलं पश्यन्ति। अनन्तरं शत्रुघ्नः अभिषिक्तः सर्वपापानि अपाकरोति। सः एव सर्वपापविनाशकः, मोक्षदः च। तदा देवतां गृहीत्वा शत्रुघ्नः मथुरानगरं गतवान्। तत्र नगरमध्यभागे राघवः तं देवतारूपेण स्थाप्य पूजयामास। यः फलम् गयायां पिण्डदानात्, ज्येष्ठपुष्करे च, तथा विष्रान्तौ, गोविन्दे, हरेः स्थले च लभ्यते, तत् एव फलम् अत्रापि लभ्यते। प्रातःकाले मम तेजः विष्रान्तौ नित्यं तिष्ठति; केशवस्थले दिनचतुर्थभागे मम तेजः दृश्यते। एषा विद्या प्राचीनाऽस्ति, देवी! मम पिता धर्मात्मा सदा। एवं श्रीमद्वाराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये कपिलवराहमाहात्म्यनामकः त्रयोदशाधिकशतषष्ठितमोऽध्यायः समाप्तः। अथ अन्नकूटपरिक्रमणमाहात्म्यं प्रवक्ष्यामि। गोवर्धन इति नाम स्थलम् अस्ति, यः परमदुर्लभः। तत्र सरोवरं विद्यते, वृक्षलतापादपसमाकुलम्। तस्य पूर्वे इन्द्रसरः, दक्षिणे यमतीर्थम्। तत्र अहम् इच्छया क्रीडिष्यामि, तत्र वसन्। यः तत्र परिक्रमणं कृत्वा वसति, सः इन्द्रलोकं गच्छति, सर्वद्वन्द्वविनिर्मुक्तः स्यात्। यमस्य धाम गत्वा, तत्र सन्तुष्टः भवति; तत्र वरुणतीर्थं प्राप्य, स्नानं कर्तव्यम्। वरुणधामं गत्वा, सर्वपापैः विमुक्तः भवति। तस्मात् लोकात् निर्गत्य, सः मम लोकं गच्छति। अथवा, यः तत्र एव प्राणान् त्यजति, सः अपि मम लोकं गच्छति। तत्र तस्य पुनरावृत्तिः नास्ति, हे देवि, सत्यं वदामि। अन्नकूटपरिक्रमणं कृत्वा, सः किमर्थं पुनः शोकं कुर्यात्? पिण्डदानं तत्र पितृभ्यः दत्त्वा, राजसूययज्ञस्य फलम् लभ्यते। तत्रैव तत् फलम्, अन्यद् चिन्तनं न आवश्यकम्। नूनं राजसूयाश्वमेधयोः फलम् अत्र लभ्यते। अथ पृथिव्युवाच—अस्य स्थलस्य शक्तिं गुणं माहात्म्यं च वक्तुमर्हसि। श्रीवराहः उवाच—गोवर्धने उपवासं कृत्वा, तत्र परिक्रमणं कर्तव्यम्। प्रातःकाले मानसगङ्गायाम् स्नानं कृत्वा, आदित्ये उदिते, ततः पुण्डरीकं गत्वा, नियमानुसारं तत्र सरसि स्नातव्यम्। सर्वपापविमुक्तः सः हरिधामं प्राप्नोति। तत्र स्नानं पितृपूजनं च कृत्वा, फलम् आप्नोति। तत्र संकर्षणाख्यं तीर्थं अस्ति, यः बलभद्रेण रक्षितम्। तत्र स्नात्वा शीघ्रं तत् फलम् लभ्यते, संशयो नास्ति। तत्रैव पूजार्थं इन्द्रयज्ञः श्रीकृष्णेन विघटितः। तदा सः सर्वान् तुष्ट्वा, इन्द्रेण सह साक्षात् संवादम् अकरोत्। तस्मिन्नेव काले, महागिरिः गवां रक्षणार्थं धृतः। एवं श्रीमन्मथुरामाहात्म्ये कपिलवराहस्य महिमानं, अन्नकूटपरिक्रमणस्य माहात्म्यं च, धर्मज्ञैः श्रद्धया श्रोतव्यम्।