श्वशुरस्य वचनानि श्रुत्वा जामाता तस्य प्रत्युवाच। तस्य वचः श्रुत्वा धर्मनिष्ठः ब्राह्मणः प्रत्युत्तरं ददौ। स तं पितृघ्नं प्रति—"त्वदीयं शुद्धिकरणं अन्यत्र न सम्भवति"—इति अवदत्। ततः स दीर्घकालं यावत् मथुरानगरं समुपेत्य तत्र स्थितवान्। तत्र कनीयः कः कश्चित् कुशिकः नाम राजा कन्यापुरनगरे निवसति स्म। तस्य यज्ञे द्विसहस्रं ब्राह्मणाः भागभागिनः आसन्। एवमेकदा दीर्घसमयात् पितामहस्य चित्ते चिन्ता समुत्पन्ना। स स्वां पुत्रीं प्रेषयामास—"मथुरानगरं गच्छ" इति। सा च दिव्यज्ञानबलात् सदा स्वपत्युः सह एव तत्र आसीत्। सा प्रतिदिनस्य समाप्तौ भोजनं कृत्वा तस्मात् प्रस्थाय यज्ञे नित्यं तिष्ठति स्म, पात्रम् अपि गर्ते स्थापयित्वा। अथ चिरात् ते ब्राह्मणाः तं द्विजश्रेष्ठं पप्रच्छुः। स च स्वस्य सम्पूर्णं वृत्तान्तं तेषां समक्षं कथितवान्। तदा ब्राह्मणाः तमूचुः—"त्वं शूद्रः असि" इति। किन्तु तेषां वचनेन पुनः ब्राह्मणत्वं प्राप्तवान्। ततः स्नानार्थं स चक्रतीर्थं गतवान्। तत्र तस्य भार्या हृष्टचित्ता पतिं प्रति इदं मधुरं वाक्यम् उवाच। सापि पतिवाक्यं श्रुत्वा पुनरपि प्रत्युवाच। सा तं प्रति—"चक्रतीर्थस्य प्रभावेन त्वं विमुक्तः, द्विजश्रेष्ठ"—इति अवदत्। ततः स उत्तमः ब्राह्मणः स्वया सह कल्पग्रामं गतः। तत्र ये भोज्यदानार्हाः सन्ति, ते नित्यं तत्र भोजनं कुर्वन्ति। हे पृथिवि, चक्रतीर्थं कल्पग्रामात् शतगुणं श्रेष्ठम्। तस्मात्, कल्पग्रामस्य किमर्थं, वाराणस्याः अपि किं फलं, शुभे! यः तत्र कृमिरूपेणापि जायते, स चतुर्भुजं रूपं प्राप्नोति। एवं श्रीमद्वाराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये चक्रतीर्थमहिमानां नाम द्विशतसषष्टितमोऽध्यायः समाप्तः। अथ पृथिवि, अहं पुनः अन्यं कापिलवाराहस्य माहात्म्यं कथयिष्यामि, शृणु। मिथिलानगरे, या जनकस्य राज्यं, तत्र ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः, शूद्राश्च आसन्। तेषु मथुरायां भक्तिरेव समुत्पन्ना। तेषु कश्चन ब्राह्मणः ब्रह्महत्या-पापचिह्नितः आसीत्। तत्र ब्रह्महत्यारूपः पापः सर्वैः दृश्यत एव। स पूर्वं न गतः, वैकुण्ठे स्नानं कृतवान्। तत्र सर्वे पप्रच्छुः—"किमेतत्? किमेतत्?"—इति। केन दोषेण, केन कारणेन, सा धारा तं द्विजं त्यक्त्वा गता? यदा स वैकुण्ठे निमग्नः आसीत्, तदा ब्रह्महत्या तस्मात् निवृत्ता। एवं तेषां वचनेन, देवेशः तत्रैव अन्तर्धानं जगाम। यः कश्चित् वैकुण्ठतीर्थे स्नानं करोति, स सर्वपापैः विमुक्तो भवति। सूतः उवाच—गन्धर्वकुण्डं नाम तीर्थानां श्रेष्ठतमं। तत्र स्नानं कृत्वा, मानवः गन्धर्वैः सह मोदते।