कृष्णस्य अक्षयकर्मणः सुखनिवासः वरदः च तत्र स्थितः। तत्र शुभध्वनिः सदा वर्तते, प्रवेशे च दक्षिणतो मंगलध्वनिः श्रूयते। भयाकुलः स कृष्णः चण्डिकां देवीम् ध्यानपूर्वकं स्मरत्। या सर्वदुःखनाशिनी सा देवी दृष्ट्वा, मानवः सुखी भवति। कृष्णेन सा देवी उत्तरदिशि प्रकटिता, कंसवधाय अभवत्। ततः मल्लान् जेतुम् इच्छन् कृष्णः वज्राननं स्मरत्। तेन कृष्णेन स्वाभिलषितानि फलितानि सिध्यन्ति। स शुभां, सर्वपापकनाशिनीं, शुभदां च प्रार्थयत्। स एव आदित्यः, वरदः देवः, यः माथुराकुलनाथः अभवत्। एवं कार्तिकशुक्लनवम्याम् प्रदक्षिणं कृत्वा, सर्वदिशासु क्रमशः गच्छन्, ब्रह्मघ्नः, सुरापः, चौरः, व्रतभङ्गी वा, ये जनाः, ते अपि यदि माथुरायाः प्रदक्षिणां कुर्वन्ति, पापमुक्ताः भवन्ति। तं दृष्ट्वा अन्ये अपि शुद्धाः रोगरहिताः च भवन्ति। सर्वपापविनिर्मुक्ताः ते परमं पदं प्राप्नुवन्ति। इति श्रीवराहपुराणे 'मथुराप्रदक्षिणाप्रादुर्भाव' नाम षष्टितमधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ देववनस्य माहात्म्यम् उक्तं—ये मोहिता धर्मपराङ्मुखाः सर्वज्ञानविवर्जिताः, ते नराः पुण्यकर्मणा निःश्रेयसं प्राप्नुवन्ति, न च नरकदुःखं अनुभवन्ति। श्रीवराहः उवाच—या देवी नरकपीडानाशिनी सा मथुरा, पापनाशिनी च। ये जनाः मथुरायां वसन्ति, तीर्थसेवायाम् रताः, तेषु ये शतं कर्माणि उग्रेण कुर्वन्ति, तेषाम् विशेषः। तत्र प्रथमं नाम मधुवनं, द्वितीयं तालवनं, चतुर्थं काम्यकवनं, सप्तमं खादिरवनं, नवमं लोहार्गलवनं पापनाशनं, एकादशं भाण्डीरवनं, द्वादशं वृन्दकवनं। ये एतानि वनानि क्रमशः संयमेन यत्र तीर्थयात्रां कुर्वन्ति, तेषां पुण्यलाभः महान्। इति श्रीवराहपुराणे 'देववनमाहात्म्य' नाम एकषष्टितमधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ चक्रतीर्थस्य माहात्म्यम् उक्तम्। शृणु पृथिवि! महागृहोदयं नाम जम्बूद्वीपस्य भूषणम् अस्ति। तत्र वेदविद् ब्राह्मणः स्वपुत्रां च कन्यां च आदाय तिष्ठति। स धर्मनिष्ठः संयतात्मा तत्र वसति। तस्मिन्काले स ब्राह्मणः सिद्धर्षिणा सह वसति। सदा शालिग्रामे वासः करणीयः, पृथिवि। स काल्पग्रामस्य माहात्म्यं नित्यं कथयति। ततः गन्तुम् इच्छया तस्मिन् ब्राह्मणे संकल्पः अभवत्, तेन सिद्धर्षिं पप्रच्छ। ब्राह्मणस्य वचनं श्रुत्वा सिद्धर्षिः उवाच—"ब्राह्मणश्रेष्ठ! दुःखदं याच्ञां शृणु।" ततः सिद्धर्षिः दक्षिणहस्तेन वेदविदं ब्राह्मणं गृहीत्वा, तौ द्वौ ब्राह्मणश्रेष्ठौ आकाशे उन्नीय गतवान्। इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये 'चक्रतीर्थमाहात्म्य' नाम द्विषष्टितमधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः।