कुबेरः महाबलपराक्रमः उत्तरदिशं पालयति। यः कश्चित् मथुरायां गृहं वा प्रासादं वा निर्मिमीत, स महान् पुण्यभाग्भवति। हे भाग्यवती, मथुरायां वा निर्मले सरसि स्नात्वा, यः जनः तत्र प्राणान् त्यजति, स पृथिवि, तत्रैव अद्भुतं फलं प्राप्नोति, यथा मया कथ्यते। तत्र हि शिशिरे काल्ये उष्णता, ग्रीष्मे शीतलता च स्वयमेव जायते। वर्षास्वपि न वर्धते, ग्रीष्मे नापि क्षीयते, तत्र जलस्य प्रवाहः। मथुरायां, हे पृथिवि, प्रतिपदं तीर्थयात्राफलं लभ्यते। वर्षाकाले तु, प्रमुखेषु पुण्यस्थलेषु स्नानं यत्नेन कार्यम्। तद्वत् पुण्यनद्याः संगमे च स्नेयात्। तत्रैव परमं दिव्यं क्षेत्रं मुचुकुन्दनाम्नि विद्यते। तत्र सरसि स्नात्वा, यः काङ्क्षितं जलं प्राप्नोति, स तस्य कामं लभते। अस्मिन्नेव जन्मनि कृतं पापं, अन्येषु जन्मसु च यत् कृतं, तत् सर्वं नश्यति। यः जनार्दने भक्तिमान्, तस्य बहूनां मन्त्राणां आवश्यकता नास्ति। यः देवी, प्रदक्षिणां कृत्वा तत्र विश्राम्यति, स पुण्यवान् भवति। मथुरायां हरिं जाग्रतम् दृष्ट्वा, विशेषतः कुमुदमासस्य नवम्यां, ब्रह्महाऽपि, सुरापः, गोघ्नः, व्रतभङ्गकृत् अपि, अष्टम्यां मथुरां प्राप्त्वा, दन्तधावनं कृत्वा, शुद्धवस्त्रधारी, स्नातः, मौनव्रती च स्यात्। यः प्रदक्षिणां कुर्वन्तं अन्यः स्पृशेत्, तस्य दोषः भवति। मथुरां गत्वा स्वयम्भू देवमवलोक्य, तस्य पुरतः निर्मलं जलकूपं पश्येत्। स कूपः चतु:सामुद्रिक इति त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धः। तत्र यः प्राणान् त्यजति, स मम लोकं प्राप्नोति। एवं श्रीमद् वराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये मथुरातीर्थमाहात्म्यनामकः अष्टशीतितमः अध्यायः समाप्तः। अथ, मथुरायाः प्रदक्षिणं तत्र संबंधितानि च विधीनि बहुवारं श्रुतानि, हे प्रभो, तेषां पुण्यस्थलानां विस्तीर्णानि गुणानि अपि। एवं फलं न दानेन, न तपसा, न यज्ञेन लभ्यते। हे हरि, चतुर्दिग्व्याप्तेषु पुण्यस्थलेषु यात्रया अपि, किमपि साधनं अस्ति येन सर्वं फलमवाप्यते? श्रीवराह उवाच— विधिपूर्वकं प्रदक्षिणं कृत्वा, मङ्गलमयमितं मार्गं माप्य, योजनेन योजनीयः पृथिव्याः प्रदक्षिणे। एते पुण्यस्थलानि, देवाः, नभसि नक्षत्राणि, ब्रह्मणा, लोमशेन, नारदेन, ध्रुवेण च, तथा सुग्रीवेण महात्मना मध्ये मध्ये सञ्चरता, मार्कण्डेयादिभिः सिद्धयोगिभिः, अल्पबलबुद्धियुक्तैश्च प्राणिमात्रैः, सप्तद्वीपेषु पुण्ययात्रया यद् फलं सम्पद्यते, तद् यः मथुरां प्राप्त्वा प्रदक्षिणां करोति, स लभते।