वराहपुराणम्

स एव पुरुषः सप्तसप्ततिः पितृवंशान् उद्धरति स्म। तस्य पितरः अनन्तकोटिवर्षाणां पर्यन्तं परितुष्टाः सन्ति। यः तत्र मध्ये मृत्युमुपैति, स इन्द्रसमानं लोकं प्राप्नोति। यथैव ब्रह्मलोकस्य कामनया, गोपालपतिं मध्ये कृत्वा, तत्रापि स एव फललाभः। पुरुषः स्वातः पूर्वं दश पितॄन्, पश्चात् दश च उद्धरति। तत्रैव प्राणत्यागात् स मम लोकं गच्छति। मथुरायाः दक्षिणदिशि फाल्गुनकं नाम क्षेत्रमस्ति। तत्र फाल्गुनके तस्मिन दुर्लभे पुण्यस्थले, यः कश्चित् अभिषेकं करोति, स देवैः सह मुदं लभते। तत्र तालवनं नाम देशः, येन दानवः धेनुकः रक्ष्यते। तत्र निर्मलजलाशयः नीलोत्पलशोभितः अस्ति। सम्पीठकं नाम स्थलं तत्रैव मम क्षेत्रेषु श्रेष्ठम्। ये पुरुषाः तत्रैकरात्रवासपूर्वकं स्नानं कुर्वन्ति, ते प्राणत्यागे मम लोकं प्राप्नुवन्ति। तत्र पुण्येनाहं शुभं सूर्यं सम्पूजितवान्। तत्रैव सूर्यः पद्महस्तः दृष्टः। कृष्णपक्षस्य सप्तम्यां तिथौ स सूर्यः नित्यं तिष्ठति। तत्र तस्य किञ्चिदपि दुर्लभं नास्ति; स सूर्यः सर्वं ददाति। स्त्री वा पुरुषो वा, यः कश्चिदत्र उपस्तिष्ठति, स निःसन्देहं पूर्णफलमवाप्नोति। सूर्यं पुरतः स्थाप्य, भीष्मः अपि तत्र तत्फलमवाप्तवान्। तत्र स्नानदानाभ्यां कामान् लभते। एवं श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये मालयराज्ञः स्नानादिकं स्तवनं नाम सप्तपञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ मथुरातीर्थप्रादुर्भावः कथ्यते। मम मथुरामण्डलम् विंशतियोगनपरिमितं विस्तीर्णम्। वृष्टिकाले तत्र यः सुखदं स्थानं, तत्र वासः कार्यः। सप्तसु द्वीपेषु पुण्यस्थानानि पुण्यनिवासाश्च सन्ति। मम मथुरायां पृथिव्यां सुप्तोत्थितं मां दृष्ट्वा, हे पृथिवि, पद्मनयनं मां सुप्तोत्थितं दृष्ट्वा, सर्वे मथुरावासी मुक्तिप्राप्ताः भवन्ति। पुनः कालिन्द्यां स्नात्वा, जनः मम लोके पूज्यते। मथुरायां येन केशवः प्रदक्षिणीकृतः, स घृतपूर्णपात्रेण, परिधानसम्पन्नश्च। पञ्च योजनानि विस्तारतः, पञ्च योजनानि च दीर्घतः, तद्विशिष्टं क्षेत्रं सर्वकामैः समृद्धं, अप्सरोगणैश्च सेवितम्। तत्र प्रतिदिनं ज्योतिवलयेन भूषितः स्वर्गारोहणं लभते। हे देवि, ते तत्रैव नित्यं कामयन्ते; यत्किञ्चित् पृथिव्यां कृतं, तत् पुण्यरूपेण तिष्ठति। हे देवि, धर्मिणां गृहे मानवः तत्रैव जन्म लभते; देवता क्षेत्रं रक्षति, पापं च नाशयति। पश्वादिभ्यः, भूतपिशाचराक्षसप्रतिघातकभूतैः, श्रीवराह उवाच—मद्भक्तान् दृष्ट्वा ते न बाधन्ते। रक्षार्थं दिशां पालकान् नियुक्तवान् अहम्, हे सुन्दरानने। पूर्वदिशं इन्द्रः रक्षति, दक्षिणां यमः पालयति।