सुधनः दिव्यैः नैवेद्यैः सुरभिसुगन्धितधूपैः पूजनं सम्यक् अकुर्वत्। स उपवासं कृत्वा रात्रौ अपि जागरणं आचरन्। ततः स शुभवपुर्भूतः मम समीपं आगत्य नृत्यं अकुरुत्। तस्य गच्छतः पादयोः ब्रह्मराक्षसः तं गृहीत्वा बद्धः। पादयोः गृहीत्वा ब्रह्मराक्षसः भूमौ इदं वचनं अवदत्— “अहं राक्षसः, हे श्रेष्ठवणिज्, वने निवसामि।” सुधनः उवाच— “मम शरीरं स्वादु आहारैः पोषितं, किं त्वं तद् भोक्तुम् इच्छसि? अहं देवेशस्य जागरणं कर्तुम् इच्छामि, हे राक्षस। तत्र जागरणं कृत्वा, प्रातः तव सन्निधौ, तदा जागरणं समाप्त्य तव समक्षं मम शरीरं भक्षय। हे राक्षस, मम व्रतं नारायणाय, अतः तव व्रतभङ्गं मा कुरु।” सुधनस्य वचनं श्रुत्वा ब्रह्मराक्षसः तृष्णया पीडितः उवाच— “त्वं मिथ्यं भाषसे, भद्र, कथं पुनः आगमिष्यसि?” राक्षसस्य वचनं श्रुत्वा वणिक् प्रत्यवदत्— “ये वेदविदः ऋषयः सत्यम् आश्रित्य सिद्धिम् आप्नुवन्ति। मानवावस्था नियतात्मना लभ्यते। तत्र जागरणं कृत्वा, यथेष्टं नृत्यं कुर्यात्। कन्या सत्यम् आश्रित्य विवाहाय दीयते; ब्राह्मणाः सत्यम् भाषन्ते। ते सत्यम् इच्छन्ति स्वर्गं; मोक्षः सत्यम् द्वारा लभ्यते। यमः सत्यम् द्वारा गृह्णाति; इन्द्रः सत्यम् द्वारा दीप्तिम् प्राप्तवान्। यो परस्त्रीं काममोहाभिः प्रविशति, तस्य पापेन अहं कलुषितो भवामि यदि पुनः न आगच्छामि। यः भूमिदानं कृत्वा हानि कुर्यात्, प्रथमं रम्यां स्त्रीं उपभोग्य सुखं क्रीडनं च प्राप्तवान्। यः एकपङ्क्तौ भोजनकर्तृणां मध्ये भङ्गं कुर्यात्। अमावास्यायां महाश्राद्धं कृत्वा स्त्रीं गच्छति। अष्टमी च अमावास्या, उभयपक्षस्य चतुर्दशी, गुरोः भ्रातुः पुत्रस्य मित्रस्य मातुलस्य च, ये मूढधीः तान् उपगच्छन्ति, तेषां पापं मम भवति। यदि पुनः न आगच्छामि, तेषां पापेन अहं कलुषितः। तेन पापेन अहं कलुषितः यदि पुनः न आगच्छामि। तेषां पापेन अहं कलुषितः यदि पुनः न आगच्छामि।” सुधनस्य वचनं श्रुत्वा ब्रह्मराक्षसः तुष्टः अभवत्, उवाच— “यदि पुनः न आगच्छामि, मोक्षमार्गं स्वीकरोमि।” स मधुरं वचनं अवदत्— “शीघ्रं गच्छ, ते नमः।” पुनः मम भक्तः मम पुरतः स्थित्वा नृत्यं अकुरुत्। पुनः पुनः “नारायणाय नमः” इति उच्चैः अवदत्। मम दिव्यं रूपं दृष्ट्वा, स मथुरानगरं जगाम। देवी, अहं तम् अपृच्छं— “क्व शीघ्रं गच्छसि?” स प्रत्यवदत्— “अहं ब्रह्मराक्षसस्य समीपं शीघ्रं गच्छामि।” जीवन् धर्मस्य महत्त्वं लभ्यते; मृत्युः अनन्तरं धर्मो वा कीर्तिर्वा कथं स्यात्? हे महाभागे, यथेष्टं नृत्यं कृत्वा अहं आगतः।