यमुनातीर्थस्य माहात्म्ये वर्ण्यमाने, तत्र स्नानं कृत्वा ये मर्त्याः तत्रैव प्राणान् त्यजन्ति, ते दिवं यान्ति, पुनर्जन्म न प्राप्नुवन्ति। तस्मिन्नेव तीर्थे स्नातानां मनुष्याणां विघ्नाधिपतिर्न कदापि क्लेशं जनयति। तस्मिन्नेव श्रेष्ठे तीर्थे स्नातस्य जनस्य विघ्नराजः किञ्चिदपि पीडां न करोति। पार्वतीपुत्रः सदा तादृशस्य विघ्नान् निवारयति। तस्मात् परं कोटितीर्थं नाम परमपवित्रं स्मृतम् अस्ति। तत्र लोभमोहौ परित्यज्य यः प्राणान् त्यजति, सः विमुक्तिम् आप्नोति। ततः परं शिवक्षेत्रं नाम, अर्धक्रोशमात्रदूरं, दुःसाध्यं च अस्ति। तत्र स्नानपानाभ्यां मथुराफलप्राप्तिः भवति। एवं श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये 'यमुनातीर्थमाहात्म्यवर्णनं' नाम चतुश्चत्वारिंशदधिकशततमं (१५४) अध्यायः समाप्तः। अथ पुनः, अक्रूरतर्थस्य माहात्म्यं दिव्यं मर्त्यलोके दुर्लभं वक्ष्यामि। तत्र अहं, हे देवि, सदा लोकानां हितार्थं तिष्ठामि। उत्तरायणदक्षिणायनसमये विष्णुपदीषु च, मम क्षेत्रं तत्रैव अक्रूरनाम्ना प्रसिद्धम् अस्ति। तत्र स्नानं कृत्वा पुरुषः राजसूयाश्वमेधयोः फलं लभते। स्नानात् प्रयागतीर्थस्नानस्य फलं लभते। तत्र मम भक्तः सुदनः नाम्ना सदा वर्तते। सः स्वगृहे बन्धुभिः पुत्रैः भार्यया च अनुत्तमं स्नेहम् अनुभवति। तस्य दिनानि, मासाः, वर्षाणि यथाक्रमं यान्ति। सः कदापि तुलामानेषु कपटं न करोति। सदा उत्तमां हरिपूजां समारभते। दिव्यैः नैवेद्यैः सुरभिधूपैः च पूजनं करोति। उपवासं जागरणं च सदा आचरति। सः तत्र आगत्य, मम पुरतः शुभरूपधारी नृत्यति। एकदा सः यदा गच्छन् आसीत्, तदा तस्य पादयोः ब्रह्मराक्षसः आकृष्य जग्राह। ब्रह्मराक्षसः तस्य पादौ गृहित्वा भूमौ इदं वचनं उवाच— "अहं राक्षसः अस्मि, हे श्रेष्ठवणिज्, अरण्ये वसामि।" सुदनः उवाच— "मम शरीरं स्वादुभोजनैः पुष्टं, किं मां खादितुम् इच्छसि? अहं देवाधिदेवस्य जागरणं कर्तुम् इच्छामि, हे राक्षस। तत्र जागरणं कृत्वा, प्रभाते तव सन्निधौ, ततः मम व्रतम् समाप्त्य, त्वं मम शरीरं खादितुम् अर्हसि। मम व्रतं नारायणार्थं, अतः त्वं मम प्रतिज्ञां मा भङ्क्षीः।" सुदनस्य वचनं श्रुत्वा, तेन क्षुधया पीडितेन ब्रह्मराक्षसेन उच्यते— "त्वं मिथ्यं भाषसे, साधो, कथं पुनः आगमिष्यसि?" राक्षसस्य वचनं श्रुत्वा, सः वणिक् प्रत्युवाच— "ऋषयः वेदविदः सत्येन सिद्धिं प्राप्नुवन्ति। मानवावस्थां नियतात्मना लभन्ते। तत्र जागरणं कृत्वा यथेष्टं नृत्यन्ति। कन्या सत्येन दीयते, ब्राह्मणाः सत्यं वदन्ति। ते सत्येन स्वर्गकामाः, मोक्षः अपि सत्येन लभ्यते। यमः सत्येन आदत्ते, इन्द्रः अपि सत्येन दीप्तिम् आप्नोति।" एवं सत्यमाहात्म्यं प्रतिपाद्य, सुदनस्य धर्मनिष्ठां च प्रदर्श्य, अक्रूरतर्थस्य दिव्यं माहात्म्यं श्रीवराहपुराणे प्रतिपादितम्।