श्रीवृन्दावनं द्वादशमं तीर्थं, वृन्दा देवीना संरक्षितं, परमपावनं ज्ञायते। हे पृथिवि, ये जनाः वृन्दावनं च गोविन्दं च पश्यन्ति, ते धन्याः स्युः। एवं श्रीवराहपुराणे दिव्यग्रन्थे श्रीमन्मथुरामाहात्म्ये 'मथुरातीर्थमाहात्म्य'नामकः त्रिपञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ यमुनातीर्थस्य माहात्म्यं प्रवक्ष्यामि। तत्र, मथुरां दृष्ट्वा तौ उभौ परमसन्तुष्टौ अभवताम्। ततः तस्य पत्नी पूर्वोक्तं रहस्यं पत्युः पृष्टवती। राजा अपि स्वभार्यां प्रति उवाच— "त्वं अपि कदाचित् माम् उक्तवती।" सा पुनः पत्युः रहस्यं पृच्छन्ती अवदत्— "मम रहस्यं त्वं शृणु, ततः अहम् अपि तव रहस्यं कथयिष्यामि।" तदा सा स्वहृदयस्य प्रमोदकारणं पतिं प्रति निवेदयामास। उवाच— "अहं कुमुदद्वादश्यां एतां पुरीं द्रष्टुम् आगता। तत्रैव तीर्थस्य प्रभावात् तत्क्षणात् मम प्राणवियोगः अभवत्। हे नृप, त्वया सह विवाहः कृतोऽपि, मम पूर्वस्मृतिः न कदापि मम विना अभवत्।" धर्मपतने तीर्थे सा स्वप्राणान् त्यक्तवती। तत्रैव सा स्वकथां अपि स्वयम् उक्तवती— यथा सः यमलोकं गतः। तयोः मां पश्यतः, तत्रैव तौ उभौ नियत्या मृत्युम् आपेताम्। एवं, हे देवि, एषा महान् अद्भुतश्च घटना त्वयि निवेदिता। पापं त्यक्त्वा यः जनः, सः न पितृलोकम् आप्नोति। विष्णुलोकमेव स प्राप्नोति, दिव्यरूपं चतुर्भुजं लभते। अत्र च, यः जीवितं त्यजति, स मम लोकम् एव गच्छति। यत्र स्नात्वा मृताः स्वर्गं यान्ति, पुनः न प्रतिनिवर्तन्ते। अत्रापि, यः जीवितं त्यजति, स मम लोकम् एव गच्छति। अधुना अन्यदपि वक्ष्यामि, शृणु वसुधे। तत्र, स्नानपानपूर्वकं नियमेन च आहारनियमेन च— शुद्धे सोमतीर्थे, हे वसुधे, यमुनाजले। तत्र स्वकर्म समाप्त्य स्नानं कर्तव्यं। अत्रापि, यः जीवितं त्यजति, स मम लोकम् एव गच्छति। हे देवि, अत्र जात्यन्तरः अपि यदि स्नानं कुर्यात्, सः तपस्वी भवति। यः तत्र त्रिरात्रोपवासपूर्वकं स्नाति— अत्रापि, सः जीवितं त्यक्त्वा मम लोकम् एव गच्छति। तत्र नियमपूर्वकं स्नात्वा, स्वर्गप्राप्तिः सुलभा भवति। सृष्ट्यादौ तद् ब्रह्मणा मनसा निर्मितम्। ये तत्र स्नानं कृत्वा मृत्युम् आप्नुवन्ति, ते स्वर्गं यान्ति पुनः न जायन्ते। तत्र स्नातकानां मानवानां विघ्ननाथः न बाधते। तत्र उत्तमसंगमे विघ्नराजः अपि न क्लेशयति। पार्वतीसुतः अपि नित्यं तादृशस्य विघ्नानि नाशयति। ततः परं कोटितीर्थं, परमपावनं स्मृतम्। तत्र लोभमोहौ त्यक्त्वा यः प्राणान् त्यजति। ततः पश्चात् शिवक्षेत्रं, अर्धक्रोशमात्रं दूरे, दुरभिगमं च। तत्र स्नानपानाभ्यां मथुराफलं लभते। एवं श्रीमन्मथुरामाहात्म्ये श्रीवराहपुराणे 'यमुनातीर्थप्रभाव'नामकः चतुःपञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ पुनः अक्रूरतीर्थस्य प्रभावं, यः मर्त्यलोके दुर्लभः, वक्ष्यामि।