शृणु, शुभाङ्गि! तत्र ब्रह्मसरोवरस्य दिव्ये प्रदेशे यदि कश्चिद् दुष्कृत्कारी तस्य मध्ये किञ्चिद् अपि क्षिपति, तद् यावत् तेनैव नोपभुज्यते, तावत् अन्यः कोऽपि तं ग्रासं न गृह्णाति। स सरः अगाधः अनन्तश्च, रक्तपद्मैः शोभितः। यः जनः बुधस्य धाम प्राप्नोति, स नूनमात्मनः परमं हर्षं लभते—अत्र संशयः नास्ति। बुधधामात् निर्गत्य, मम लोकं प्राप्नोति। ये तु मम कर्मसु अनन्यचित्ताः न सन्ति, ते मानवाः तं देशं न पश्यन्ति। सः प्रदेशः मनोहरः, रमणीयश्च, पद्मैः आवृतः। तत्र एकं श्वेतपद्मं दृश्यते, एकं च सुवर्णमयं पद्मं। तत्र एकः निर्गच्छन् प्रवाहः दृढः मुसलसन्निभः पतति। यः ब्रह्मलोकं प्राप्नोति, स नूनं परमं हर्षं अनुभवति—अत्रापि संशयः नास्ति। ब्रह्मणा अनुमोदितः सः मम एव लोकं प्राप्नोति। मम भक्ताः, संसारदुःखात् मोक्षं दृष्ट्वा, परमं सुखं प्राप्नुवन्ति। सः प्रवाहः मध्याह्ने भूमौ पतति, यावत् सूर्यः तिष्ठति तावत्। एवं ब्रह्मसरोवरस्य तस्मिन् पवित्रे स्थले महदाश्चर्यं दृश्यते। तत्र सागरः च रामः च, हे सुश्रोणि, मिलिष्यतः। तं प्रदेशं विविधानां लतानां गुल्मानां च समृद्धिं, पक्षिभिः च शोभितं, कुमुदपद्मैः च सुरभिसुगन्धिभिः भूषितं च, वदन्ति। यः सागरधामं गच्छति, स मम लोकं प्राप्नोति। तं दृष्ट्वा जनाः तत्र विचरन्ति, तेषां सर्वदुःखानि नश्यन्ति। पृथिव्यां तत्र कश्चन अपि वासस्थानं न पश्यति। यः अपि प्रविशति, स मार्गं वा द्वारं वा न पश्यति। तत्र पूर्वदिशि, अर्धयोजनदूरे, नातिदूरे, शुभे नद्यः पतन्ति, तस्य जलानि अपि स्वच्छानि। सः पुरुषः चतुर्दिक्पालानां परमं लोकं प्राप्नोति। तान् दिक्पालान् परित्यज्य, मम लोकेषु रमते। पृथिव्यां ये भगवत्परायणाः, तत्र सर्वसंसारात् मोक्षः लभ्यते। तस्य जलं न वर्धते नापि क्षीयते। तत्र गानस्य मधुरः शब्दः श्रूयते, यः श्रोत्रमनोहरः च। तत्र रामस्य, जमदग्निपुत्रस्य, आश्रमः भविष्यति। शाल्मलीं वृक्षं पुरतः स्थाप्य, सः उत्तराभिमुखः तिष्ठति। ततः ऋषीणां लोकं गत्वा, तत्र अरुन्धतीं अपि पश्यति। ऋषीलोकात् निर्गत्य, मम लोकं प्राप्नोति। एवं द्वादशवर्षाणि नमस्कारः क्रियते। ये दुष्टाः, मम मायया मोहिताः, ते मां न पश्यन्ति। तत्र, हे सुश्रोणि, ये भगवत्परायणाः शुद्धभक्ताः ते मां पश्यन्ति। सः प्रदेशः जटाकुण्ड इति विख्यातः, उत्तरपश्चिमदिशि स्थितः। मलयस्य दक्षिणे, सागरस्य च उत्तरदिशि तत्र सः देशः अस्ति। यः अगस्तिभक्तं गच्छति, स नूनं परमं हर्षं प्राप्नोति—अत्र संशयः नास्ति। अगस्त्याश्रमात् निर्गत्य, मम लोकं गच्छति। हे कल्याणि, सागरः अपि महद् अगाधं च। एवं तत्र ब्रह्मसरोवरस्य दिव्ये प्रदेशे एतानि अद्भुतानि दृश्यन्ते, यत्र भक्ताः मोक्षं प्राप्नुवन्ति, सुरम्यं च तद् स्थानं भगवद्भक्तानां परमं धाम इति।