श्रीभगवानुवाच— मद्गतकर्मनिष्ठाः एवैतन्न पश्यन्ति, अन्ये तु न। तत्र मनःश्रोत्रानन्दकृतः शब्दः श्रूयते। पापिनां तु सुलभो न सः, पुण्यात्मनां तु सुलभः। तत्रापि, आदित्ये उदिते सः शब्दः विकसति। पृथिव्यां एव सर्वोत्तमं सिद्धिं ते प्राप्नुवन्ति, अत्र न संशयः। मयि यत्र क्रीडितं तस्य स्थलं सर्वेषु लोकेषु प्रसिद्धं। तत्र नानावर्णरत्नशिलाश्रेणयः, दिशः दश च गुहाभिः संयुताः। तत्र नरः षट्कालं वासं कृत्वा स्नानं कुर्यात्। ततः मद्गतकर्मनिष्ठः अत्रैव जीवितं त्यजति। शृणुष्वेदानीं, सुमुखि, अद्भुतं वर्तयामि। सर्वेषां वृक्षाणां पत्राणि पतन्ति, बहुलानि अपि। पूर्वदिशि तु महावृक्षः शोभते, विशालः। स महावृक्षः पञ्चक्रोशपर्यन्तं व्याप्य शोभते। सः सर्वत्र मीनसमृद्धजलसमाकुलः, फलैः च विपुलः। तत्र नरः अष्टवारं उपोष्य स्नानं कुर्यात्। इहापि, सुमुखि, अद्भुतं वर्तयामि। मध्याह्ने पुनः पूर्णः भवति, निशीथसमये समः एव तिष्ठति। पश्चिमदिशि तु बिल्ववृक्षः महान् स्थितः। पुण्यकर्मा तं पश्यति, पापकर्मा तु न पश्यति। यः मद्गतपथेन तत्र पुष्पं लभते, तस्मिन्नेव क्षेत्रे विष्णोः परमं सेतुबन्धनं नाम। तत्र, सुमुखि, मणिपूरगिरिणा प्रसिद्धः सरस्तिष्ठति। स सूर्यलोकं विहाय, मम एव लोकं गच्छति, तत्र सत्कृतः भवति। स पापिनां दुरदृश्यः, पुण्यात्मनाम् सुलभदर्शनः। चतुर्विंशत्यां द्वादश्यां, मध्याह्ने, सूर्ये सम्यक् स्थिते, सः परमः, विशालः, रमणीयः, शीतलः च दृश्यते। एवं ते परमसिद्धिं प्राप्नुवन्ति, अत्र न संशयः। सागरतीरे वसन्, सः भगवत्भक्तानां प्रीतिं लभते। तत्र वयं त्रयः श्रीद्वारकायां निवसामः। सा द्वारका त्रिंशद्योजनविस्तीर्णा, सर्वदिशः दशयोजनपर्यन्ता। अल्पेनैव कालेन परमं पदं प्राप्नुवन्ति। सर्वधर्मेषु एष धर्मः श्रेष्ठः, सर्वश्रीषु एषा श्रीः उत्तमा। सर्ववेदेषु एषः श्रेष्ठः, सर्वतपःषु एतत्तपः परमम्। यः परमसिद्धिं इच्छति, सः मम लोकं गच्छति। तेन सप्तकुलानि उद्धृतानि। सम्यगुपासनेन, किमन्यत् इच्छेत्? एवं श्रीवराहपुराणे श्रीद्वारकामाहात्म्यं नाम एकोनपञ्चाशत्तमः अध्यायः समाप्तः। अथ सानन्दूरमाहात्म्यं कथयामि। एवं द्वारकायाः माहात्म्यं श्रुत्वा, पृथिव्युवाच— "एतत् श्रुत्वा परमं पुण्यं, अहं परां समृद्धिं प्राप्तवती। हे लोकनाथ जनार्दन, यदि किञ्चिदस्ति अतिगुह्यं ततोऽपि...