शशाङ्कप्रभायाः मालतीपुष्पसमानाः हंसाः तत्र दृश्यन्ते, ये पृथिव्यां परमसिद्धिम् आप्नुवन्ति, अस्य विषये न किञ्चित् संशयः। तत्र निर्मलहृदयाः वृष्णयः मम धाम्नि आगतम्, यत्र पुण्यात्मा ऋषिलोकानाम् रमणीयत्वं अनुभवति; नात्र संशयः। तत्र कदम्बवृक्षात् पूर्वमेव उत्पन्नः प्रवाहः पतति, यः पूर्वदिशायां सूर्यस्य उदयकाले पुष्पाणि प्रकाशयति। एवं ते परमसिद्धिम् आप्नुवन्ति, अस्य विषये न किञ्चित् संशयः। तत्र पञ्च प्रवाहाः मणिपूरपर्यन्तं पतन्ति। स तत्र दिव्यलोके दशसहस्रवर्षाणि रमते। सर्वान् स्वर्गान् परित्यज्य, स मम लोकं गच्छति। अन्यथा, मम कर्मसु भक्ताः एतद् न पश्यन्ति। तत्र शब्दः श्रूयते, यः मनः श्रोत्रयोः हर्षं जनयति। पापिनां प्राप्तिः कठिनम्, पुण्यजनानां तु सुलभम्। तत्र अपि सूर्यस्य उदयकाले पुष्पाणि विकसन्ति। ते पृथिव्यां परमसिद्धिम् एवम् आप्नुवन्ति, नात्र किञ्चित् संशयः। सर्वेषु लोकेषु यत्र मया क्रीडितम्, तद् स्थानं प्रसिद्धम्। तत्र बहुवर्णरत्नानां पङ्क्तयः, दशदिशासु गुहाः च सन्ति। तत्र पुरुषः षड्वारं वासं कृत्वा स्नानं कुर्यात्। ततः मम कर्मसु स्थितः जीवितं परित्यजति। अद्य उत्तमनेत्रे, अद्भुतं शृणु यद् अहं तव कथयामि। सर्वेषां वृक्षाणां पत्राणि बहुलं पतन्ति। पूर्वदिशायां महावृक्षः शोभायाम् प्रकाशते। स महावृक्षः पञ्चक्रोशपरिमाणेन विस्तारयति। सर्वत्र सः बहुनः मत्स्यैः जलैः च पूर्णः, फलैः च समृद्धः। तत्र पुरुषः अष्टवारं उपवासं कृत्वा स्नानं कुर्यात्। अद्य उत्तमनेत्रे, अद्भुतं शृणु यद् अहं तव कथयामि। मध्याह्ने पुनः पूर्णः भवति, निशायां समः एव तिष्ठति। पश्य पश्चिमदिशायां बिल्ववृक्षः महावृक्षः स्थितः। शुभकर्मकृत् तं पश्यति, पापकर्मकृत् तु न पश्यति। यः तत्र पुष्पं प्राप्नोति, मम मार्गं अनुसरन्, तस्मिन क्षेत्रे विष्णोः परमं तीर्थं नाम्ना प्रसिद्धम्। तत्र उत्तमनेत्रे, मणिपूरगिरिणा प्रसिद्धः सरः अस्ति। सूर्यलोकं परित्यज्य, सः मम धाम्नि पूज्यते। पापिनां दर्शनं कठिनम्, पुण्यजनानां तु सुलभम्। चतुर्विंशे द्वादशीदिने, मध्याह्ने, सूर्ये शिखरस्थे, सः उन्नतः, विशालः, रमणीयः, शीतलः च अस्ति। एवं ते परमसिद्धिम् आप्नुवन्ति, नात्र संशयः। समुद्रतीरे स्थित्वा, सः सर्वेषां भगवत्-भक्तानां स्नेहं लभते। तत्र वयं त्रयः श्रीद्वारकायाम् निवसामः। सा द्वारका त्रिंशद्योजनविस्तारिणी, सर्वदिशासु दशयोजनपरिमाणेन विस्तारिता।