एत्र स्थले रजतपद्मानि सुवर्णपद्मानि च दृश्यन्ते, नात्र संशयः। चत्वारः स्रोतसोऽपि मणिपूरगिरौ प्रतिष्ठिताः प्रवहन्ति। तत्र वैखानसलोकेषु सदा रमते, नात्र किञ्चिद् संशयः। वैखानसलोकान् परित्यज्य स मम लोकमवाप्नोति। ये यानि सरःसु दृश्यन्ते यानि च मणिपूरगिरौ तानि, पापिनः स्नानं कुर्वन्ति चेत्, तानि पूर्ववत् न पतन्ति। एकं स्रोतः मणिपूरगिरौ प्रतिष्ठितं तत्र पतति। यो रागं त्यक्त्वा तिष्ठति, स महाभाग वरुणस्य धाम्नि रमते। वरुणलोकं परित्यज्य स मम लोके पूज्यते। शुद्धहृदयाः मानवाः तद् पश्यन्ति, पापकर्मिणः न पश्यन्ति। अत्र हंसाः चन्द्रप्रभा-मल्लिकापुष्पसदृशाः दृश्यन्ति। ते पृथिव्याम् उत्तमां सिद्धिम् अवाप्नुवन्ति, नात्र संशयः। ये शुद्धहृदयाः वृष्णयः सन्ति, ते मम धाम्नि प्राप्ताः। धर्मात्मा मुनीनां लोकेषु रमते, नात्र किञ्चिद् संशयः। कदम्बतरोरपि स्रोतः पूर्वं उत्पन्नं तत्र पतति। पूर्वदिशि सूर्ये उदिते सति, तदा पुष्पाणि प्रकाशयति। एवं ते परमां सिद्धिम् अवाप्नुवन्ति, नात्र किञ्चिद् संशयः। पञ्च स्रोतांसि मणिपूरगिरौ प्रतिष्ठितानि अत्र पतन्ति। स स्वर्गलोके दशसहस्रवर्षाणि रमते। सर्वान् स्वर्गान् परित्यज्य स मम लोकं याति। अन्यथा, ये मम कर्मसु प्रवृत्ताः, ते एतद् न पश्यन्ति। तत्र शब्दः श्रूयते, यः मनसः श्रोत्रस्य च हर्षदः। पापिनां तद् दुरापं, पुण्यात्मनां तु सुलभं। सूर्ये उदिते अपि तत्र पुष्पाणि विकसन्ति। ते पृथिव्याम् उत्तमां सिद्धिम् अवाप्नुवन्ति, नात्र संशयः। सर्वेषु लोकेषु यत्र मया क्रीडितं, तत् प्रसिद्धं। तत्र नानावर्णरत्नशिलाश्रयाः पङ्क्तयः, दश दिशः गुहाभिः सहिताः च सन्ति। तत्र षट्क्रतवः निवसित्वा स्नानं कर्तव्यं। ततः मम कर्मसु प्रतिष्ठितः जीवितं त्यजति। इदानीं, हे कल्याणि, अद्भुतं शृणु यत् अहं वदामि। सर्वाणि वृक्षपत्राणि अपि महान् समूहोऽपि पतन्ति। पूर्वदिशि महावृक्षः शोभायमानः तिष्ठति। स वृक्षः पञ्चक्रोशपरिमाणेन व्याप्य शोभते। स सर्वत्र मच्छलीभिः जलैः च पूर्णः, फलैः च समृद्धः। तत्र अष्टकृत्वः उपवासं कृत्वा स्नानं कर्तव्यम्। अत्र, हे कल्याणि, अद्भुतं शृणु यत् अहं वदामि। मध्याह्ने पुनः पूर्णं भवति, अर्धरात्रे तु समं तिष्ठति। पश्चिमदिशि तस्य बिल्ववृक्षः महान् तिष्ठति। शुभकर्मा तं पश्यति, दुष्कर्मा तु न पश्यति।