तेषां वचांसि श्रुत्वा अहं तथा अब्रुवम्—तच्छृणु। हे पृथिवि, यथा वृष्ण्यादीनां शापहेतुं ते उक्तवानस्मि, एवं विस्तरेण कथितम्। द्वारकायां तु पुण्यया पुरीया, या विष्णुभक्तानां सुखदायिनी सा, समुद्रतीरं त्यक्त्वा, यत्र मम कर्मणा हर्षमावहं तत्र, सः स्वर्गशिखरेषु अप्सरोगणैः परिवृतः प्रमोदम् आप्नोति। स देवलोकं परित्यज्य, मम एव लोकं समाश्रित्य पूज्यते। तत्र बहवः उत्तमफलाः, सुन्दराः घटाकृतयः दृश्यन्ते। तान् फलान् भगवत्भक्तः पुरुषः विना अन्यः न प्राप्नोति। ये मम कर्मणि स्थिताः, ते परमां सिद्धिम् आप्नुवन्ति। रागलोभपूर्णाः मनुष्याः तं न पश्यन्ति। स सप्तद्वीपेषु प्रमोदम् अनुभवति, गुह्यलोकान् च प्राप्नोति। सर्वासां आसक्तीनां परित्यागेन, मम लोकम् एव गच्छति। प्रभासे तु, यत्र ते शृण्वन्ति, सागरस्य मध्ये, न तु मकरदिशि, यदि तत्र कश्चन पुरुषः शुद्धे जले पिण्डदानं कुर्यात्, तर्हि आगमनं विना अपि, ते तद् अवश्यं प्राप्नुवन्ति—न संशयः। धर्मात्मानः एव तद् दानं प्राप्नुवन्ति, न संशयः। अत्यन्तगम्भीरेषु अपि अगणितजलेषु, यावत् वितस्तिमात्रे, सः इन्द्रलोकस्य रमणीयत्वं अनुभवति—न संशयः। इन्द्रलोकं परित्यज्य, सः मम लोकम् एव प्राप्नोति। पापकृत् तं न पश्यति; केवलं पुण्यकृत् एव पश्यति। अत्र रजतपद्मानि सुवर्णपद्मानि च दृश्यन्ते—न संशयः। मणिपूरपर्वते स्थिताः चत्वारः प्रवाहाः अत्र वहन्ति। सः वैखानसलोकान् अनुभवति—न संशयः। वैखानसलोकान् परित्यज्य, मम एव लोकम् आप्नोति। ये कूपेषु दृश्यन्ति, तथा मणिपूरपर्वते अपि, तानि, यदा पापिनः स्नानं कुर्वन्ति, तदा पूर्ववत् न पतन्ति। एकः प्रवाहः अत्र मणिपूरपर्वते स्थितः पतति। यो असक्तः, स महाभाग, वरुणस्य लोकं अनुभवति। वरुणलोकं परित्यज्य, सः मम लोके पूज्यते। शुद्धहृदयाः मनुष्याः तद् पश्यन्ति; पापकृतः न पश्यन्ति। अत्र हंसाः अपि दृश्यन्ते, ये चन्द्रकान्तिसमानाः, मल्लिकापुष्पसदृशाः च। ते भूयः परमसिद्धिम् आप्नुवन्ति—अत्र न संशयः। यत्र शुद्धहृदयाः वृष्णयः मम लोकं प्राप्तवन्तः। धर्मात्मा आत्मा मुनिलोकान् अनुभवति—न संशयः। कदम्बवृक्षात् एकः प्रवाहः तत्र पतति, पूर्वं उत्पन्नः। सः पूर्वदिशि सूर्ये उदिते, पुष्पाणि प्रकाशयति। ते एवं परमसिद्धिम् आप्नुवन्ति—न संशयः। अत्र पञ्च प्रवाहाः मणिपूरे पतन्ति। सः स्वर्गलोके दशसहस्रवर्षाणि रमते। सर्वान् स्वर्गान् परित्यज्य, सः मम लोकम् एव गच्छति।