वराहपुराणम्

तथा उक्त्वा, कोपसम्भृतः अहं तस्य आश्रमं दृष्टवान्। तेन दुःखेन पीडितः, क्रोधेन अभिभूतः, विरूपाक्षः शान्तिं कदाचित् न प्राप्य विचरति। तस्य दाहेन क्लिष्टः अहं गन्तुम् असमर्थः। तस्मात् तस्य वचनानुसारं सुखं यत्र स्यात् तत्र गच्छाम। रुद्रस्य शापः निवर्त्येत इति तं प्रार्थयाम। और्वः अपि उवाच—मया कदाचित् अनृतं न उक्तम्। रुद्रशापः तेनैव उपायेन निवर्त्येत, अन्यथा न। सप्तसप्तति-सौरभेयाः महाबलाः, शुभे, तत्र सन्ति। गो-निर्गमनं इति तीरथं परं पवित्रं च कथ्यते। गोलोकं प्राप्तः सन्देहं विना हर्षं अनुभवति। शङ्ख-चक्र-गदायुक्तः स मम लोके पूज्यते। तत्र पञ्चरात्रोपवासं कृत्वा स्नानं कुर्यात्। ततः अत्यदुःखकरं कर्म कृत्वा तत्र प्राणान् त्यजति। तत्र पञ्चपदं नाम स्थानं, तस्मिन् क्षेत्रे मम परं धाम अस्ति। तत्र पूर्वदिशि ब्रह्मणः द्वे आसने स्थिते। उपरि पद्मनालपरिमाणे मम विष्णुपीठं सन्निहितम्। ये शुद्धात्मानः भगवद्भक्तप्रियाः, ते तानि लोकानि प्राप्नुवन्ति। सर्वसंसारविमुक्तः मम लोकं गच्छति। यत्र एका धारा पश्चिमदिशि पतति, तत्र ब्रह्मलोकं प्राप्य ब्रह्मणः सह रमते। वाजपेयस्य फलं लभते। वाजपेयफलं भुक्त्वा मम लोकं गच्छति। तत्र पञ्चक्रोशं उत्तरपश्चिमदिशि स्थितम्, तत्र दशलक्षयज्ञफलं अखण्डं लभते। दशलक्षयज्ञफलं भुक्त्वा मम परं धाम प्राप्नोति। उत्तरपूर्वदिशि पञ्चक्रोशं—नास्ति सन्देहः। पर्वतः वृत्ताकारः, पञ्चक्रोशविस्तारः। तत्र त्रिरात्रोपवासं कृत्वा दुःखसाध्यं कर्म, ब्रह्मलोकं सहस्रवर्षाणि पूज्यते। ब्रह्मलोकं त्यक्त्वा मम लोके पूज्यते। तत्र गोध्वनिः श्रूयते, मम कर्मणां सुखं ददाति। महान् शब्दः श्रूयते, नात्र सन्देहः। यः पुण्यकर्माणि करोति, स शीघ्रं पापात् विमुच्यते। शापदाहविमुक्तः सर्वैः मरुद्गणैः सह मुक्तः। देवी, तव अनुग्रहाय एतत् सम्पूर्णं व्याख्यातम्। मम मार्गानुगामिनां च, मम च, एषः सुखवृद्धिः। सर्वलाभेषु एषः परं लाभः; सर्वधर्मेषु एषः परं धर्मः। शुभे, एषः तेजः, ऐश्वर्यम्, श्रीः, सर्वकामान् च ददाति। सहस्रवर्षाणि मम लोके पूज्यते।