शृणु, देवी, गिरिमध्ये मम भूयः तीर्थरूपं महत् सरः स्थितम् अस्ति। तत्र ज्येष्ठमासस्य शुक्लद्वादश्यां स्नानं कर्तव्यम्। यः तत्र मम कर्मसु संन्यस्तचित्तः देहम् उत्सृजति, सः परमं श्रेयः प्राप्नोति। तत्रैव मेरोर्वराख्यं स्थानं विद्यते, यस्मिन् मम परमं रहस्यं निहितम्। तत्र त्रयः प्रवाहाः सुवर्णसदृशदीप्त्या स्फुरन्ति। यः तत्र त्रिरात्रोपवासपूर्वकं स्नानं करोति, सः पुण्यश्लाघ्यः भवति। यदि च तत्र मम परमगुह्ये प्राणान् त्यजति, सः परमं पदं यान्ति। तत्रैव मनसोद्भेदाख्यं परमं तीर्थं स्थितम्, यत् स्थलं देवा अपि न जानन्ति। यः तत्र एकरात्राहारव्रतपूर्वकं स्नानं करोति, सः महापुण्यलाभी भवति। तत्रैव पञ्चशिराख्यं मम परमगुह्यं स्थानं विद्यते, यत्र महाशिलाशिरसि पञ्च सरांसि सन्ति। तेषु मध्ये यत् सरः, तत् स्वयंभूना विशेषतया चिह्नितम्। यः तत्र पञ्चरात्रोपवासपूर्वकं स्नाति, सः महात्मा भवति। एवं तत्रैव यदि कश्चित् मम पञ्चशिररहस्ये देहम् उत्सृजति, सः बुद्धिमान्, विवेकी, रागमोहवर्जितश्च सन्, परमं पदं प्राप्नोति। तत्र सोमाभिषेकाख्यं मम परं तीर्थं विद्यते, यत्र ब्राह्मणेषु प्रतिष्ठितेषु मया सोमः अभिषिक्तः। तत्रैव मया अत्रेः पुत्रः तोषितः, तेन च मम प्रसादात् सः परमसिद्धिं प्राप्तवान्। अत्रैव स्कन्दः, इन्द्रः, मरुद्गणाश्च जायन्ते, लीयन्ते च। तत्र सोमगिरिः नाम स्थानम् अस्ति, यत्र प्रवाहः पृथि्वीं पतति। यः तत्र त्रिरात्रोपवासपूर्वकं स्नानं करोति, सः पुण्यशाली भवति। यदि च तत्र कश्चित् कठिनतमं कर्म कृत्वा देहम् उत्सृजति, सः परमं फलम् आप्नोति। तत्रैव मम परमगुह्यं उर्वशीकुण्डं नाम सरः स्थितम्। तत्राहं देवि, देवतानाम् अपि कृते तपः चरामि। तत्र बहूनि वर्षाणि तपश्चर्यां कुर्वन् अहम् आसीत्। अत्र बदर्यां यः कश्चन एकफलं ददाति, तेन दशकोट्यः दशवर्षाणि दशार्बुदानि च अहम् तिष्ठामि। तत्र मम रहस्ये स्थितः, मां देवा न पश्यन्ति; अहं तु तपसि स्थित्वा सर्वम् एव पश्यामि, हे पृथिवि। तदा सर्वे देवाः पितामहम् उपगम्य वचः ऊचुः। तेषां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा, लोकपितामहः, तत्र आजगाम। तदा देवा गन्धर्वैः सिद्धैः महर्षिभिः सह आगम्य, तत्र इन्द्रमुख्याः मां ददृशुः। ते माम् अब्रुवन्—"रक्ष मां, हे हृषीकेश, तव परमया कृपया।" यः यं अहम् अनुगृह्णामि, सः परमं सुखं प्राप्नोति। यः अत्र स्नानं करोति, सः सर्वपापैः विमुक्तः भवति, अत्र न संशयः। यः मम कर्मसु प्रवृत्तः अत्र देहम् उत्सृजति, सः परमं गतिं प्राप्नोति। यः कश्चन बदर्याश्रमं स्मरति, यत्र कुत्रापि स्यात्, सः पुण्यशाली भवति। यः एषां वचनानां श्रवणं करोति, वा नित्यं पठति, सः मम भक्तः परमं फलम् आप्नोति।