वराहपुराणम्

मम क्षेत्रे परमं स्थानं विद्यते, यत् अग्निसत्यनाम्ना प्रसिद्धम्। यत्र यदि कश्चन पुरुषः त्रिरात्रं उपवसित्वा स्नानं कुर्यात्, तस्य फलमत्यन्तं दिव्यं भवति। बदरीस्थले अपि मम आश्रमः इन्द्रलोकनाम्ना विख्यातः। तत्र शिखरात् महती नदी पुनः प्रवहति। यदि कश्चन पुरुषः एकरात्रं उपवसित्वा तत्र स्नानं कुर्यात्, स धर्मलाभं प्राप्नोति। तत्रैव बदरीआश्रमस्य पुण्यस्थानं पञ्चशिखनाम्ना अस्ति। यदि कश्चन पञ्चनदीषु स्नानं कुर्यात्, अथवा अत्यन्तदुष्करं कर्म कृत्वा तत्र प्राणान् त्यजेत्, स परमं पुण्यं प्राप्नोति। मम क्षेत्रे चतुःस्रोतनाम्ना स्थानं प्रसिद्धम्। यदि कश्चन एकरात्रं उपवसित्वा तत्र स्नानं कुर्यात्, ततः स कठिनं कर्म कृत्वा प्राणान् त्यजेत्, स मम क्षेत्रे वेदधारनाम्ना पुण्यस्थानं प्राप्नोति। हिमालयस्य शिखरे तत्र चतुःशिखरात् अपि महान् शिखरः अस्ति। यदि कश्चन चतुर्रात्रं उपवसित्वा तत्र स्नानं कुर्यात्, ततः स मम कर्मपथे स्थित्वा प्राणान् त्यजेत्, देवलोकात् अपि विशिष्टं मम धाम प्राप्नोति। मम क्षेत्रे द्वादशसूर्यसरोवरः परमं पुण्यस्थानं प्रसिद्धम्। तत्र पर्वतशिखरे, महावृक्षस्य मूलस्थले, शिलायां, यदि कश्चन द्वादशी तिथौ स्नानं कुर्यात्, ततः स मम कर्मनिष्ठः प्राणान् त्यजेत्। तत्रैव मम क्षेत्रे लोकपालनाम्ना परमं स्थानं प्रसिद्धम्। पर्वतस्य मध्ये मम भूमिसरोवरं महत्त्वेन स्थितम्। ज्येष्ठमासस्य शुक्लद्वादशीदिने तत्र स्नानं कर्तव्यम्। ततः यदि कश्चन मम कर्मनिष्ठः प्राणान् त्यजेत्, स परमं पुण्यं प्राप्नोति। तत्र मेरोरवरनाम्ना स्थानम् अस्ति, यस्मिन्मम परमं रहस्यं निहितम्। तत्र त्रि-स्रोतांसि पतन्ति, यत्र सुवर्णप्रभया दीप्तानि दृश्यन्ते। यदि कश्चन त्रिरात्रं उपवसित्वा तत्र स्नानं कुर्यात्, ततः देवी, यदि स मम परमगुह्ये तत्र प्राणान् त्यजेत्, स परमं फलमवाप्नोति। तत्र मनसोद्भेदनाम्ना अन्यः उत्तमः तीर्थः अस्ति। देवाः अपि तत्र स्थितं स्थानं न जानन्ति। यदि कश्चन दिवा-रात्रं उपवसित्वा तत्र स्नानं कुर्यात्, स पुण्यं प्राप्नोति। तत्र मम परमगुह्यं स्थानं पञ्चशिरः नाम्ना प्रसिद्धम्। तत्र महाशिलाशिरसि पञ्च सरांसि विद्यन्ते। तेषु मध्ये मध्यं सरः स्वयम्भूना विशेषतः चिह्नितम्। यदि कश्चन पञ्चरात्रं उपवसित्वा तत्र स्नानं कुर्यात्, तथा यदि स तत्र देहम् त्यजेत्, मम गुह्यस्थले, स बुद्धिमान्, विवेकी, रागद्वेषरहितः, मोहरहितः, परमं स्थानं प्राप्नोति। मम अन्यः परमं तीर्थं सोमाभिषेकनाम्ना अस्ति। यत्र ब्राह्मणाः प्रतिष्ठिताः, सोमः मया अभिषिक्तः। तत्र अहं अत्रिपुत्रेण तुष्टः अभवम्, हे माधवि। मम प्रसादेन स पृथिव्याः परमं सिद्धिं प्राप्नोति। अत्र स्कन्दः, इन्द्रः, मरुतः च उत्पद्यन्ति, तत्रैव विलयं गच्छन्ति।