पूर्वकृतदोषात् राक्षसयोनिṣu अहम् अभवम्। तदा मम वचनान् श्रुत्वा स राक्षसः प्रत्युवाच—"एवं भवतु" इति। तस्य वचनेन संतुष्टः अहम् उक्तवान्—"शुद्धचित्तेन मुक्तः सन् अहम् एतत् वरं ददामि" इति। सः तं वरं दत्तवान्—"सः दुःखात् उद्धरति" इति मन्यमानः। तदनन्तरं सः शरदिन्दुवत् शुद्धः निर्मलः च जातः, हे भगवति। सः महत्तराणि कर्माणि कृत्वा ब्रह्मपदं प्राप्तवान्। मम जाग्रतः, हे बुद्धिमते, एतत् गीतं श्रुतम्। सर्वासक्तिं परित्यज्य सः मम लोकं प्राप्नोति। सर्वासक्तिभ्यः विमुक्तः सः मम लोकं याति। यस्य गीतध्वनिना संसारसागरं तरति। येन मानुषे रूपे स्वशक्त्या देवसंघः जितः। सः नवान् सहस्राणि वर्षाणां नव शतानि च, कुबेरसदनात् स्वेच्छया पतितः। अहं ते कथयिष्यामि हे पृथिवि, तस्य नर्तनकाले—शृणु—येन मनुष्यः संसारबन्धनानि छित्वा याति। त्रिंशत् सहस्राणि वर्षाणि, त्रिंशच्छतानि च, फलं लभ्यते, हे सुश्रोणि, मम कर्मसु रतस्य। सः संसारबन्धनात् मुक्तः मम भक्तरूपेण जायते। जम्बूद्वीपं प्राप्य सः राजाधिराजः भवति। सः मम भक्तरूपेण, मम कर्मसु रतः, जायते। यः मां नेतुं, हे पृथिवि, मम कर्ममार्गे स्थित्वा, बहूनि कर्माणि कृत्वा, मम लोकं याति। मम भक्तानां सुखार्थं, सर्वसंसारमुक्तये, सः दश पूर्वजान् दश च उत्तरजान् उद्धरति। भगवतेषु पाठे स्वयमेव मोक्षं लभते। यः सिद्धिम्, श्रेयः, कल्याणम्, मम प्रियं च इच्छति, सः कदापि न शास्त्रनिन्दार्थं एतत् अध्यायं पठेत्। एवं श्रीवराहपुराणे दिव्ये शास्त्रे चाण्डालब्राह्मराक्षससंवादे एकोनचत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः 'वराहमहिमानाम' इत्युपदिश्यते। अथ कोकामुखस्य (बदरी) माहात्म्यं प्रवक्ष्यामि। पुण्यस्थानानि त्वया श्रुतानि, ये च त्वया वर्णितानि। किं तु तत् परमं स्थानं, यत्र त्वं रूपेण प्रतिमायाः च स्थितः? श्रीवराहः उवाच—एतानि स्थानानि शृणु, यत्र अहम् वसामि, यथावत् वर्णयामि। यत् कोकामुखाख्यं स्थानं पूर्वं मया उक्तम्, तत् लोहार्गलनाम्नि स्थानं, म्लेच्छाधिपेन सेवितम्। पश्य, तस्य तीर्थैः सहितं मम निवासः—एष सर्वं चराचरं विश्वं मम आवासः एव। ये मां जानन्ति, हे देवि, मम रहस्यं च, मम काममार्गं च। तदा देववचनं श्रुत्वा पृथिवी इदं वचनं प्रोवाच। पृथिव्युवाच—"कथं तत् उत्तमं कोकामुखं? तत् त्वं वदितुम् अर्हसि।" श्रीवराहः उवाच—"कोकामुखात् श्रेष्ठं स्थानं नास्ति, कोकामुखात् प्रियं किञ्चिदपि नास्ति। यः कोकामुखं गत्वा पुनः निवर्तते—सर्वेषां पुण्यस्थानानां मध्ये, हे पृथिवि, न कदापि तस्मात् तुल्यं स्थानं आसीत्, न भविष्यति च।" तत् परमं मम रूपं, यत् ते न जानन्ति, गूढत्वात्।