एवं ब्रह्मराक्षसः तस्य इच्छितं गीतफलं न दत्तवान्। ततः चाण्डालस्य वचनं श्रुत्वा ब्रह्मराक्षसः पुनः प्राह। "एतस्य गीतस्य फलात् अहं मोक्षं प्राप्तः," इति सः उक्तवान्। तदा चाण्डालः विस्मितः, मधुरं वचनं प्राह। ब्रह्मराक्षसः पूर्वकर्मदोषात् राक्षसत्वं प्राप्तवान्। सः यज्ञकर्मेषु स्थितः, सूत्रमन्त्रात् पतितः अभवत्। एकदा, यज्ञविधाने प्रवृत्ते, दैवयोगेन, पंचमे रात्रौ अपूर्णे कर्मणि, तस्य दुष्टकर्मणः कारणात् राक्षसत्वं प्राप्तवान्। तत्र, सूत्रहीनः, पितृकर्म अकरोत्। तस्य कर्मदोषात् राक्षसयोनि जन्म प्राप्तवान्। ततः ब्रह्मराक्षसः चाण्डालस्य वचनं श्रुत्वा, "एवं भवतु," इत्युक्त्वा प्रत्युत्तरं दत्तवान्। "शुद्धचित्तेन मुक्तः सन्, गीतफलं ते दत्तम्," इति तं वरं दत्तवान्। "सः दुःखात् उद्धारयति," इत्युक्त्वा तं वरं दत्तवान्। ततः सः शुद्धः निर्मलः शरत्पूर्णचन्द्रवत् अभवत्। महाकर्माणि कृत्वा ब्रह्मपदं प्राप्तवान्। "मम जाग्रतावस्थायाम् गीतं श्रुतम्," इत्युक्त्वा ब्रह्मराक्षसः प्राह। सर्वासक्तिं त्यक्त्वा, सः मम लोकं गच्छति। सर्वासक्तिमुक्तः, मम लोकं याति। यस्य गीतशब्देन संसारसागरः तर्यते। येन मानवः स्वबलात् देवसंघं जितवान्। नवसहस्रवर्षाणि नवशतवर्षाणि च सः कुवेरलोकात् पतितः, यथेष्टं गतवान्। "भूमे! तस्य नृत्यमानस्य वृत्तान्तं वक्ष्यामि; येन मानवः संसारबन्धं छित्वा याति," इति प्राह। त्रिंशत्सहस्रवर्षाणि त्रिंशत्शतवर्षाणि च, मम कर्मनिष्ठस्य फलं, हे सुशोभनकट्याः। सः मम भक्तरूपेण जन्मनुबंधमुक्तः अभवत्। जम्बुद्वीपे राजा राजानां जन्म प्राप्तः। सः मम भक्तरूपेण, मम कर्मनिष्ठः जन्मति। यः भूमे! मम कर्मपथं आश्रित्य मां नेतुं इच्छति, बहुकर्म कृत्वा मम लोकं याति। मम भक्तानां सुखाय, मोक्षाय च, सः जीवः दशपूर्वपितरं दशापरपितरं उद्धारयति। भगवद्गीतासु पाठे मोक्षः स्वयमेव प्राप्तः। यः सिद्धिं, कल्याणं, शुभत्वं, मम प्रियं इच्छति, सः कदापि शास्त्रनिन्दायै इमं अध्यायं न पाठयेत्। एवं श्रीवराहपुराणे दिव्यशास्त्रे चाण्डाल-ब्रह्मराक्षससंवादे 'वराहमहात्म्य' नाम एकशतान्तरनवतितमः अध्यायः समाप्तः। अथ कोकामुख (बदरी) महात्म्यं वर्ण्यते। तव श्रुतानि तीर्थानि, तव वर्णितानि च। किं तद् परमं स्थलं यत्र त्वं, रूपेण प्रतिमायाः, वासं करोषि? श्रीवराहः उवाच—"यत्र यत्र मम वासस्थानानि, तानि शृणु, यथा वर्ण्यमानानि।