प्रातःकाले तत्र गच्छन् अहं विधिपूर्वकं हरिं पूजितवान्। विष्णोः प्रियार्थं अहं व्रतम् उपगृह्णामि स्म। ततः, शूद्रस्य वचनं श्रुत्वा, भूखातुरः ब्रह्मराक्षसः तं पृष्टवान्—विस्फारितमुखः स राक्षसः उवाच, "पुनः आगन्तुम् इच्छसि वा?" अहं चाण्डालः, पूर्वकर्मदोषेण मलिनः, तव वचनं शृणु, हे राक्षस। येन कारणेन पुनः आगतः अस्मि, तस्मात् सत्येन पुनः आगमिष्यामि; यदि विश्वासं कुर्याः, तदा मां विमोचय। सत्येन ब्रह्मनिष्ठाः ऋषयः सिद्धिं प्राप्ताः। सत्येन राज्ञः स्त्रियः च विजयं प्राप्नुवन्ति; ते कदापि मिथ्यां न वदन्ति। सत्येन सूर्यः प्रकाशते; सत्येन चन्द्रः हर्षं जनयति। यदि पुनः न आगच्छेयम्, तदा स्नानरहितानां गतिं प्राप्न्यामि। यदि पुनः न आगच्छेयम्, तदा तां गतिं प्राप्न्यामि। यदि पुनः न आगच्छेयम्, तदा तां गतिं प्राप्न्यामि। यदि पुनः न आगच्छेयम्, तदा तां गतिं प्राप्न्यामि। ततः स राक्षसः मधुरवचनानि उवाच—"शीघ्रं गच्छ, नमस्ते।" स मम भक्त्या पुनः गीतं गायिष्यति। "नारायणाय नमः" इति उक्त्वा चाण्डालः प्रत्यावर्तते स्म। स राक्षसः दृढनिश्चयाय चाण्डालाय मधुरवचनानि उवाच। तं शवभक्षं ज्ञात्वा, उवाच—"अत्र मा म्रियस्व।" मम पूर्वसंधिः राक्षसस्य भक्षणाय कृतः। ततः पद्मनयनः चाण्डालम् उवाच। "मा गच्छ, हे चाण्डाल, यत्र स पापराक्षसः अस्ति।" तस्य वचनं श्रुत्वा, चाण्डालः दृढव्रतः अभवत्। "यथा त्वं वदसि, न तथा करिष्यामि।" सर्वं जगत् सत्ये स्थितम्; वंशः अपि सत्ये प्रतिष्ठितः। अहं तं कदापि न त्यजामि, न च असत्यः भविष्यामि। एवं वदन् चाण्डालः अपि सत्यव्रते दृढः अभवत्। "अहं आगतः, हे महात्मन्, विलम्बं मा कुरु, खाद।" "यथा इच्छसि, मम अङ्गानि खाद।" "स्वं तृप्तिं कुरु; यथार्थं हितं मम कुरु।" तदा स राक्षसः चाण्डालाय मधुरवचनानि उवाच। आचारज्ञानरहिताय, यः एवं मनसा स्थितः, तस्मै चाण्डालाय मधुरवचनानि उवाच। ब्रह्मराक्षसाय अपि मधुरवचनानि उवाच। तथापि, हे ब्रह्मराक्षस, सत्यं सदा वक्तव्यम्। दृढव्रताय चाण्डालाय मधुरवचनानि उवाच। "मम गीतस्य फलम् प्रयच्छ, यदि स्वजीवं इच्छसि।" ब्रह्मराक्षसस्य वचनं श्रुत्वा, चाण्डालः प्रत्यवदत्। "अहं खादितुम् उक्तवान्, किं गीतस्य फलम् इच्छसि?" "गीतात् एकं परमं पुण्यं प्रयच्छ।" राक्षसस्य वचनं श्रुत्वा, गीतलोभः चाण्डालः तं प्रत्यवदत्।