ये केचन मम कर्मसु मनः समर्प्य गीतानि गायन्ति, तेषां गीतस्य यावन्ति अक्षरपदानि गीयन्ते, तावन्त्येव पुण्यानि तेषां सम्पद्यन्ते। तादृशः जनः सुदर्शनः, सदाचारः, सम्पूर्णकर्मा, सर्ववेदविदां श्रेष्ठश्च जात्यः भवति। स च मम भक्तरूपेण, इन्द्रलोकमार्गे प्रतिष्ठितः पुनर्जायते। इन्द्रलोकात् पतित्वा अपि, यदि मम गीताभक्त्या युक्तः भवति, तर्हि पृथिव्यां वैष्णवानां मध्ये जातः भवति। मम अनुग्रहेण, शुद्धात्मा सः मम लोकमेव प्राप्नोति। एवं सुतः उवाच—अञ्जलिं कृत्वा पृथिवी पुनः प्रत्युवाच। सा जगाद—‘के ते महाबलिनः ये गीतशक्त्या सिद्धिं प्राप्तवन्तः?’ तदा वराहः प्रत्युवाच—‘यो दूरस्थोऽपि जागरूकः, मयि भक्त्या स्थितः, बहूनि वर्षाणि गीतानि गायति, कौमुदीमासस्य शुक्लपक्षे द्वादश्यां तत्र जागरूकः सः चाण्डालः ब्रह्मराक्षसैः गृहीतः। स दुःखशोकाभ्यां पीडितः, न चलितुं शक्तः। ब्रह्मराक्षसः तं पप्रच्छ—“किं त्वया कृतं यत् त्वं एवं धावसि?” तदा स मांसरसिकः, मानवमांसलोलुपः, तमुवाच—“सृष्टिकर्त्रा नियोजितः त्वं उपवासभङ्गे मम आहारः। सृष्ट्या मम भाग्येन अहं परमं तृप्तिं प्राप्स्यामि।” स चाण्डालः, मयि भक्त्या स्थितः, राक्षसं तर्पयितुं यत्नं चकार। स उवाच—“यत् कर्तव्यम्, तत् नूनं कर्तव्यम्, यतः सृष्टिकर्त्रा तव दत्तम्।” प्रातः काले स तत्र गत्वा, विधिवत् हरिं पूजयामास। विष्णुप्रीत्यर्थं व्रतमकरोत्। चाण्डालवचनं श्रुत्वा, तेन क्षुधार्तेन ब्रह्मराक्षसा उवाच—“पुनरागन्तुमिच्छसि वा?” स चाण्डालः, पूर्वकर्मदूषितः, उवाच—“मम प्रतिज्ञां शृणु, हे राक्षस, येन पुनरागतः। सत्येन पुनरागमिष्यामि; यदि विश्वासः तर्हि मां मुञ्च। सत्येन एव ब्रह्मनिष्ठाः ऋषयः सिद्धिं प्राप्ताः। सत्येन राजानः, स्त्रियश्च विजयं प्राप्नुवन्ति; ते न कदापि मिथ्यावदन्ति। सत्येन सूर्यः प्रकाशते, सत्येन चन्द्रः रमते। यदि न पुनरागमिष्यामि, तर्हि अब्दगात्राणां गतिं प्राप्स्यामि। यदि न पुनरागमिष्यामि, तदेव गतिं प्राप्स्यामि। यदि न पुनरागमिष्यामि, तदेव गतिं प्राप्स्यामि। यदि न पुनरागमिष्यामि, तेषां गतिं प्राप्स्यामि।” ततः राक्षसः मधुरं वचनं वदन् उवाच—“शीघ्रं गच्छ, नमस्ते।” स च मयि भक्त्या स्थितः, पुनः मम कृते गीतं गायिष्यति। “नारायणाय नमः” इति उक्त्वा, स चाण्डालः प्रतिनिवृत्तः। तस्मै दृढनिश्चयाय चाण्डालाय मधुरं वचनमब्रवीत्। स च तं श्वाविधं ज्ञात्वा, “अत्र त्वं न म्रियस्व” इति वदति। पूर्वमेव मम राक्षसभक्षणे सङ्गतिरीति कृताऽभूत्। एवं साक्षात् गीतस्य महिमा, भक्तेः च प्रभावः, चाण्डालस्य सत्यनिष्ठा च वर्णिता।