भगवान् वराहः कथयति—मम भक्तः स धर्मविदां श्रेष्ठः सम्पद्यते, यः पुण्यकर्मा गवां गोमयं सम्यक् वहति, स मम लोकं प्राप्नोति। हे भाग्यवती पृथिवि, अस्य पुण्यस्य माहात्म्यं शृणु, यथावत् अविच्छिन्नं वक्ष्यामि। यावन्ति सहस्राणि वर्षाणां, तावन्ति स स्वर्गलोके पूज्यते। यः राजा क्रौञ्चद्वीपात् पतितः, स धर्मिष्ठः भवति। अहं शौचकर्मणः विधानं ते वर्णयामि, तच्छृणु, हे पृथिवि। यः शुद्धः, भगवत्कर्मरतः, निर्मलः, अकलुषः च भविष्यति। सः शतसंख्यकं वर्षकालं स्वर्गे पूज्यते। दीर्घकालं तत्र स्थित्वा, स राजा धर्मात्मा भवति। ततः शुद्धः, मम कर्मसु भक्तः, स श्वेतद्वीपं गच्छति। ये जनाः मम गीतानुष्ठानं कुर्वन्ति, मम कर्मसु च मनः स्थापयन्ति—यावत् गीतस्य अक्षरपङ्क्तयः गायन्ति, तावत् पुण्यं लभन्ते। तत्र सः सुन्दरः, सद्गुणयुक्तः, कृतकृत्यः, वेदविदां श्रेष्ठः च जायते। स पुनः मम भक्तरूपेण, इन्द्रलोकमार्गे प्रतिष्ठितः, जन्म लभते। इन्द्रलोकात् पतित्वा, गीतभक्तः स भूमौ वैष्णवानां मध्ये जायते। मम प्रसादात्, शुद्धात्मा सः नूनं मम लोकं प्राप्नोति। एवं सुतः उवाच—अञ्जलिं कृत्वा पृथिवी पुनः प्रत्युवाच। पृथिवी उवाच—के ते महाबलिनः, ये गीतबलात् सिद्धिं प्राप्नुवन्? वराह उवाच—यो दूरस्थः अपि जाग्रन् मयि भक्त्या स्थितः, बहूनि वर्षाणि गीतानि गायति, सः श्रेयः प्राप्नोति। कौमुदीमासस्य शुक्लद्वादश्यां तत्र जाग्रन् स चाण्डालः ब्रह्मराक्षसा गृहीतः। स दुःखशोकाभ्यां पीडितः, गतिं न प्राप्नोत्। ब्रह्मराक्षसः तम् उवाच—किं त्वया मम कृतं, येन त्वं एवं विचेष्टसे? तदा स मांसभक्षी, मानवभोजनलोभेन, तम् उक्तवान्—सृष्टिकर्तुः आज्ञया त्वं मम उपवासभङ्गे भोजनं भविष्यसि। मम तृप्तिः, या सृष्टिकर्त्रा मम नियोजिता, तया भविष्यति। तदा स भक्त्या मयि स्थितः, राक्षसं तोषयितुम् इच्छन् उवाच—यत् सृष्टिकर्त्रा तुभ्यं दत्तं, तत् नूनं कर्तव्यम्। प्रातःकाले तत्र गत्वा, अहं हरिं विधिवत् अर्चितवान्। विष्णोः तुष्ट्यर्थं व्रतम् अकरवम्। एवं चाण्डालवचनं श्रुत्वा, स ब्रह्मराक्षसः क्षुधया पीडितः उवाच—'किं त्वं पुनरागन्तुम् इच्छसि?' अहं चाण्डालः सन्, पूर्वकर्मदोषेण मलिनः अपि, शृणु मम प्रतिज्ञां, येन पुनरागतः अस्मि। सत्येन अहं पुनरागमिष्यामि; यदि विश्वासः अस्ति, तर्हि मां मुञ्च। सत्येन ब्रह्मनिष्ठाः मुनयः सिद्धिं प्राप्नुवन्। सत्येन राजानः, स्त्रियः च विजयं प्राप्नुवन्; एते न कदापि मिथ्या वदन्ति। सत्येन सूर्यः प्रकाशते, सत्येन चन्द्रः हर्षयति। एवं भगवान् वराहः पृथिव्यै धर्मस्य माहात्म्यं, गीतकर्मणः पुण्यफलप्राप्तिं च सप्रेमं न्यवेदयत्।