तत्र सर्वे समृद्धिसम्पन्नाः, व्याध्याद्युपद्रवरहिताः सन्तः, मम क्षेत्रोत्पन्नया कृपया यथार्हम् आनन्दन्ते स्म। पुनः, वराहावतारे मम किञ्चिदन्यदपि चरितं वक्ष्यामि। तत्र ये जनाः पशुयोनिरेण मुक्ताः, ते श्वेतद्वीपं प्राप्तवन्तः। सः स्ववंशस्य दश पूर्वजान् दश च उत्तरजान् शीघ्रमेव उद्धरति। अपवादकजनमध्ये पाठो न कर्तव्यः, गृह एवैकान्ते पाठः कार्यः। तत्र च, शास्त्रगुणसम्पन्नेषु वैष्णवेषु पाठः कर्तव्यः। एवं श्रीवराहपुराणे खञ्जरीटरूपाख्यानं नामाष्टत्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ, वराहमाहात्म्यं शृणु, देवि, यथावत् लेख्यस्य फलं वक्ष्यामि। मम निवासे गोमयं गृहीत्वा भूमिं लिप्येत्। ततो यावन्ति सहस्राणि दिव्यवर्षाणां, तावन्ति स्वर्गे मोदते। सः विस्तीर्णे शुद्धकुले धनधान्यसमृद्धे जायते। कुशद्वीपं प्राप्य सहस्रवर्षाणि जीवति। कुशद्वीपात् पतितः, मम कर्मसु भक्तः, तस्य प्रभावात् मम कर्मसु प्रवृत्तः, मम सर्वाणि तीर्थानि स्थानानि स्थापयति। अधुना गोमयसंबन्धं वक्ष्यामि, वसुधे, तच्छृणु। यः कश्चिद् समीपे वा दूरे वा गोमयं आनयति, तस्य नेतारः स्वर्गलोके पूज्यन्ते। एकादशसहस्रैकादशशतानि वर्षाणि सः स्वर्गे पूज्यते। सः मम भक्तः सर्वधर्मविदां श्रेष्ठः जायते। यः यथाविधि गोमयं वहति, स मम लोकं प्राप्नोति। सुभगे, तस्य पुण्यं यथावत् शृणु। तावन्ति सहस्रवर्षाणि सः स्वर्गे पूज्यते। क्रौञ्चद्वीपात् पतितो राजा धर्मात्मा भवति। शौचकर्म वक्ष्यामि, पृथिवि, तच्छृणु। सः शुद्धः, भगवत्कर्मनिष्ठः, निर्मलः, अकलुषः च भवति। तावन्ति शतानि वर्षाणां सः स्वर्गे पूज्यते। दीर्घकालं तत्र स्थित्वा राजा धर्मात्मा भवति। ततः शुद्धः मम कर्मनिष्ठः श्वेतद्वीपं गच्छति। ये मम कर्मसु रता गीतकर्म कुर्वन्ति, गीतस्य यावन्ति वर्णपदानी, तावन्ति वर्षाणि सः स्वर्गे पूज्यते। सः सुन्दरः, गुणी, सिद्धः, सर्ववेदविदां श्रेष्ठः जायते। सः मम भक्तः, इन्द्रलोकमार्गे प्रतिष्ठितः अपि भवति। इन्द्रलोकात् पतितोऽपि, गीतभक्त्या, पृथिव्यां वैष्णवेषु जायते। मम प्रसादेन शुद्धात्मा मम लोकं प्राप्नोति। एवं सुतः उवाच—अञ्जलिं कृत्वा पृथिवी पुनः प्रत्युवाच। पृथिव्युवाच—के ते महाबलाः ये गीतबलात् सिद्धिं प्राप्तवन्तः? वराह उवाच—दूरस्थः अपि, यो मयि जागरूकः, भक्तः तिष्ठति...