तस्य प्राणे निष्क्रान्ते, इन्द्रियेषु नष्टेषु, हृदये बाणेन विदारिते, ततः राजपुत्रः तस्य पक्षौ छित्त्वा स्वीकृतवान्। स अपि, कामनारहितः सन्, दीर्घकालं पश्चात् मृत्युमुपागच्छत्, हे पक्षिन्। सः रूपवान् विद्वांश्चाभूत्, सदा जनानां मध्ये अन्धकारकारकः। सः शृगालः काञ्च्याः नृपतेः कन्या अभवत्। सा चतुशष्ट्याः कलाभिः युक्ता, कोकिलस्वरेण मधुरया वाचा युक्ता च। एवं काञ्च्यां कलिङ्गदेशे सर्वं प्रवृत्तमासीत्। मम अनुग्रहेण स्वयमेव पृथिव्यां बन्धः संजातः। सा कन्या कलिङ्गराजस्य कुमाराय विधिवद् परिणीताभवत्। दिव्यानि भूषणानि, गजाः, अश्वाः, महिषाः, स्त्रियश्च—सर्वाणि सः स्वगृहं नीत्वा, राज्ञा सत्कृतः। तयोः प्रीतिः अच्युतरूपेण आसीत्, रोहिण्याः चन्द्रेण च यथा। अरण्ये उपवनेषु च सर्वं नन्दनवनवत् आसीत्। या कन्या साभिमानी सती स्वं नष्टामिव मन्यते स्म। पृथिवी अपि स्नेहान्मन्यते स्म स्वयम् अपि नष्टामिव। कस्यापि भेदः न दृश्यते तयोः धर्मिष्ठयोः मध्ये। कलिङ्गराजकुमारः नगरजनं प्रजां च तुष्टिं प्राप्तवान्। सर्वे ताभ्यां तयोः स्वभावेन स्वगुणैश्च तृप्ताः अभवन्। तत्र परस्परं स्नेहेन इन्द्रशचीवत् आनन्दम् अनुभूतवन्तौ। सा दीप्तकन्या सख्याद् राजपुत्राय स्वहृदयं प्रकाशयामास। स्नेहान्मम प्रियत्वाच्च, तद् वक्तव्यं त्वया इति सा उक्तवती। सः कमलदललोचनः मधुरवचनानि उक्तवान्—"सर्वं ते कथयिष्यामि, सुन्दरि! सत्येन शपथं करोमि। तस्य मूलं, हे रानी, तप एव; राज्यं सत्ये प्रतिष्ठितम्। मया कदापि मिथ्या न उक्तम्; किं ते करवानि इति वद। अथवा, ते उत्तमं श्रेष्ठं राजाभिषेकं करिष्यामि।" "शयनं यः पश्यति, स व्रतमेकक्षणमात्रं तिष्ठति।" इति व्रतम् उक्तम्। सः राज्यं निर्लोभं कृत्वा, पञ्चमां गतिं प्राप्य निर्गतः। अयं धर्मः मनुना स्थापितः, अन्यथा न दृश्यते। यत् पूर्वं चिन्तितं प्रियदर्शिन्याः दर्शनकामनया। अन्यायेन कृतं व्रतं संपूर्णरूपेण भ्रष्टं भवति। किमत्र गुह्यं यत् त्वं व्यथिता भवसि? "त्वं मांसं, पक्वं भोजनं, वस्त्राणि भूषणानि च उपभुङ्क्षे।" इति उक्तम्। "त्वं अनवरतं गच्छसि, राजन्; मया विना किमवशिष्यते?" इति सा पप्रच्छ। सः धर्मकथनं कुर्वाणं राजानं स्नेहपूर्वकं प्रत्युवाच। ततो राज्ञ्या सह जलं प्राश्य, क्षणमुपविश्य विश्राम्य च। तदा पितामहः प्रियं पुत्राय मधुरं वचनमब्रवीत्। पितुः वचनं श्रुत्वा, स दीप्तमान् कुमारः तुष्टः अभवत्। एवं कालः गच्छन्, तौ उभौ तत्रैव स्थितवन्तौ, हे पृथिवि। "आगच्छ, प्रभो, गच्छाम; रहस्यं पश्य" इति उक्तम्।