एकदा कश्चित् जनः बहु अन्नं भुक्त्वा, अतिपाकदोषेण पीडितः अभवत्। तस्य पापस्य प्रभावात्, सः एकस्मिन्नेव जन्मनि श्वा च वानरः च जातः। अन्यस्मिन जन्मनि सः अन्धः अभवत्, ततः परं मूषकत्वेन अपि जातः। किन्तु यः श्रीभगवतः परमभक्तः, शुद्धः, अतिक्रान्तदोषः च भवति, तस्य सर्वपापविनाशः निश्चितः। भगवदर्चनपरायणः जनः, त्रिदिनानि क्षीरसेवनं, त्रिदिनानि अपि पिष्टकभोजनं कृत्वा, रात्र्यन्ते उत्तिष्ठन्, दन्तधावनं च कृत्वा, यथाविधि प्रायश्चित्तं यः करोति, सः सर्वदोषैः विमुक्तः भवति। एषा कथा श्रेष्ठा, एषः तपः सर्वोत्तमः। एषः धर्मः, महात्मनाम् कीर्तिः च। यः प्रतिदिनं शुभकाले उत्तिष्ठन्, एतत् पठति, सः सर्वेषां आरोग्येषु श्रेष्ठम्, सर्वेषां शुभेषु च परमशुभम्। दृढभक्तः यः प्रतिदिनं पठति, तस्यायं पाठः अतीव अनुकरणीयः, प्रमाणभूतः, सायंप्रातः पूजनसमानः च। मूढेषु दुष्शिष्यासु च एषः पठनीयः न। एवं, हे देवि, सदाचारस्य निर्णयः तव उक्तः। एवमेतत् "प्रायश्चित्तसूत्र" नामकं षट्-त्रिंशदधिकशततमं अध्यायं श्रीवराहपुराणे सम्पूर्णम्। अथ, गृध्रशृगालयोः कथा प्रवर्तते। तत्र, आदित्यव्रतदानस्य महोपायं श्रुत्वा, पृथिव्याः पुण्यशुद्धये कथितम्। देवी उवाच—"भो प्रभो, त्वया यदुक्तं कर्म अतीव उत्तमम्। अहं तदधर्मसिद्धिकरं श्रुतवती। किं नाम कुब्जाम्रकव्रतम्? कथं तदाचर्यते?" श्रीवराह उवाच—"तद्व्रतं मम परमं क्षेत्रम्, शुद्धं भगवत्भक्तप्रियं च। परमं स्थानं कोकामुखं, कुब्जाम्रकं च अतीव श्रेष्ठम्। तत्रैव त्वं मया पातालात् उद्धृत्य प्रतिष्ठिता।" पृथिवी पृष्टवती—"यः तत्र स्नानं करोति, जलं पिबति च, तस्य किम् पुण्यलाभः?" श्रीवराह उवाच—"यः सौकरक्षेत्रे मृत्युम् आप्नोति, सः गन्तव्यं स्थानं शृणु। यः तत्र स्नानं करोति, तत्रैव म्रियते वा, तस्य पुण्यलाभः अद्भुतः। मम पुण्यक्षेत्रेषु पुण्यं शृणु, शुभे तव। दश पूर्वजाः, दश परवांश्च, सप्तान्ये पञ्च च— केवलं तत्र गत्वा, वा मम मुखदर्शनात्— धनधान्यसमृद्धः, रूपवान्, गुणी, शुद्धात्मा च भवति। मानवत्वेन जातः, दोषरहितः भवति। यः सौकरक्षेत्रे म्रियते, सः तस्य प्रभावेण शीघ्रं शरीरं त्यक्त्वा श्वेतद्वीपं यान्ति। यः तत्र तीर्थेषु स्नानं करोति, सः परमं पदं प्राप्नोति। पुण्यलाभं शृणु— वैशाखमासस्य द्वादश्यां यः नियमानुसारं स्नानं करोति, सः महाकुले, धनधान्यसम्पन्ने जायते। सः पापान् परित्यज्य, दीक्षितः अपि भवति। तदा चतुर्भुजः, चक्रगदापद्मशङ्खधारी श्रीभगवान् तं तरयन् प्रकटते।" एवमिदं पुण्यकथारूपं वर्णनं श्रीवराहपुराणे प्रतिपादितम्।