यः जनः एवं विधिना प्रायश्चित्तं करोति, यदि अपरस्य वस्त्रेण, न तु धौतवस्त्रेण, हे माधवि, मम विधिं आचरति अथवा मां स्पृशति, स भूमौ एकं जन्म विकलाङ्गत्वेन प्राप्नोति। तस्य हेतु, हे पृथिव्याः सुमध्यमे, अहं शक्तिमत् प्रायश्चित्तं वक्ष्यामि। ततः, अष्टभोजनव्रतं कृत्वा, मम पूजायाम् एकाग्रचित्तः, जलाशये गत्वा, शान्तः, संयतः, नियमपालनं कृत्वा, तत्र स्थित्वा। रात्र्याः समाप्त्यां सूर्ये उदिते, यः जनः एवं विधिना प्रायश्चित्तं करोति, यदि मम विधौ नूतनं तण्डुलं न योजयति, तस्य पितरः पञ्चदशवर्षाणि न भोजयन्ति। तस्य धर्मः नास्ति, निःसन्देहं। हे सुभगे, प्रायश्चित्तं मम भक्तानां सुखदं भवति। चतुर्थे दिने, भूमौ व्योम्नि शय्यया शुद्धिः प्राप्यते। पंचगव्यपानात् शीघ्रं पापात् विमुक्तिः। सर्वं सङ्गं परित्यज्य, मम लोकं प्राप्नोति। यदि न तु एवं आचरति, भूमौ मृतदेहः, राक्षसः च भवति, निःसन्देहं। स इहैव तिष्ठति, हे उत्तमे, निःसन्देहं। अहं तं प्रायश्चित्तं वक्ष्यामि, येन पापात् विमुक्तिः भवति। अष्टभोजनव्रतं कृत्वा, दशमे अथवा एकादशे दिवसे, पंचगव्यपानात् शीघ्रं पापात् विमुक्तिः। समस्ताः पितरः तानि विघ्नानि अतीत्य गच्छन्ति। चर्मकारः त्रीणि दश वर्षाणि जन्म प्राप्नोति। वराहावस्थात् पतित्वा, निन्दितः श्वा भवति। मम भक्तः, नम्रः, अपराधरहितः, यः भूमौ कार्यं विधिना आचरति, यदि नगणकं वाद्यं विना मां जागरयति, तस्य, हे सुमध्यमे, मम प्रियं प्रायश्चित्तं वक्ष्यामि। शुक्लपक्षे द्वादशे दिवसे, यः भूमौ कार्यं विधिना आचरति, यदि अन्नं अधिकं भुक्त्वा, अजीर्णग्रस्तः, एके जन्मनि श्वा च वानरः च भवति। एके जन्मनि अन्धः, परे मुषकः भवति। स शुद्धः, भगवतोऽग्रभक्तः, अपराधरहितः। येन भक्तः जनः मम पूजायाम् पापादि दोषात् विमुक्तः भवति। त्रिदिनं क्षीरपानं, त्रिदिनं च पिष्टकपानं। रात्र्याः अन्ते उत्तिष्ठ्य, दन्तधावनं कृत्वा, यः एवं विधिना प्रायश्चित्तं करोति, एषा कथा परम कथा, परम तपः। एष धर्मः, महाचरितानां कीर्तिः च।