वराहपुराणम्

श्रीभगवानुवाच। शुद्धभावः भक्तियुक्तश्च मम मार्गमनुसृत्य यः, यदि च मलिनवस्त्रधारी मम निमित्तं होमादिकं कुर्यात्, तस्य दोषं पृथिवि, अहं स्वयं प्रकाशयामि—एवं स अपराधी भवति। हे देवि, स पुरुषः यदि एवं कुर्यात्, स मत्तदन्तिनां रूपेण एकं जन्म पृथिव्याम् वसति। ततः शृगालत्वं एके जन्मनि, अश्वत्वं चापि एके जन्मनि प्राप्नोति। सप्तजन्मानि अन्यानि प्राप्त्वा, ततो मानुषत्वं लभते। तदा स दोषरहितः, निःस्पृहः, कुशलः च भवति—एवं मया श्रुतं, हे देव, यथा त्वया उक्तम्। वस्त्रशेषेण मनुष्याः संसारचक्रे प्रवर्तन्ते। अथ मे शृणु, हे निष्पापे, सत्यमेतत्—ये मम कर्मसु भक्ताः, ते पापादिभिः कथं विमुच्यन्ते, तदहं ते वर्णयामि, हे देवी। मम कर्मसु भक्तानां प्रायश्चित्तं वदामि। पत्राहारः त्रिरात्रं वा, पयःपानं त्रिरात्रं वा कर्तव्यं। एवं कृत्वा, हे सुभगे, ये मलिनवस्त्रधारिणः, तेषां शुद्धिः स्यात्। यदि मम कर्मसु भक्तः, श्वगृहीतं वस्तु दद्यात्, स सप्तजन्मानि श्वा भवति, सप्तजन्मानि शृगालः अपि। ततः शुद्धचित्तः, शास्त्रविद्, मयि भक्तिमान् भवति। शृणु सत्यं, हे पृथिवि, प्रबलं प्रायश्चित्तं वदामि। त्रिरात्रं मूलाहारः, त्रिरात्रं फलभोजनम्। त्रिरात्रं दधि, त्रिरात्रं पायसं च भक्षयेत्। एवं एकविंशतिदिनानि शुभलक्षणैः युक्तः प्रायश्चित्तं कुर्यात्। यः वराहमांसं भक्षयित्वा अत्र विचरति, स दशवर्षाणि वन्यवराहत्वं लभते। ततः मूषिकत्वं प्राप्य चतुर्दशवर्षाणि जीवति। ततः गृह्यगृह्येषु बहुषु जन्मसु गोधिका भवति, अष्टवर्षाणि तिष्ठति। एवं तानि जन्मानि प्राप्त्वा, वराहमांसभक्षी पुनः मनुष्यत्वं प्राप्नोति। एवं हृषीकेशस्य सर्ववचनानि श्रुत्वा, सर्वलक्षणसम्पन्नः, एष मम परं रहस्यं, भक्तजनानां सुखदं, तुभ्यं निगदितम्। येन मनुष्याः तिर्यग्योनिसंसारसागरं तरन्ति। भोजनानन्तरं सप्तदिनानि जले वर्तेत। सप्तदिनानि तिलभोजनं, शिलाभोजनं वा कुर्यात्। क्षान्तः, दमयुक्तः, अहंकाररहितः च स्यात्। सर्वपापविमुक्तः, चैतन्ययुक्तः, निर्ज्वरः च भवेत्। यः जलपादं भुक्त्वा मम समीपं आगच्छेत्, स दशवर्षाणि मकरः, पञ्चवर्षाणि वराहः भवति। कठिनं कर्म कृत्वा, स श्रेष्ठकुले जायते। सर्वकर्माणि अतिक्रम्य, मम लोकं प्राप्नोति। येन मनुष्याः भीषणं संसारसागरं तरन्ति। त्रिरात्रं फलभोजनं, त्रिरात्रं तिलभोजनं च कुर्यात्। पञ्चदशदिनानि, एवं प्रायश्चित्तं कुर्यात्; यः शुभमार्गं इच्छेत्, संयतचित्तः, शुद्धः च भवेत्। इति श्रीवराहपुराणे प्रायश्चित्तविधानं, 'जलपादभक्षणदोषप्रायश्चित्त' नाम पञ्चत्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ, हे देवि, प्रायश्चित्तकर्मणः सूत्रं प्रवक्ष्यामि—यः दीपस्पर्शनानन्तरं मम विधिं आचरति...