धर्मात्मनि, यः केनापि मां प्राप्नुयात्, स माम् एव संस्पृशेदपि चेत्, तस्यापि विशेषं प्रायश्चित्तं प्रवदामि। स तु, एकवारं भोजनं कुर्वन्, एकविंशतिं दिनानि, एकाग्रचित्तः, नियमेन वर्तेत। ततः, एकभुक्तेन जलमात्राशनं कृत्वा, सम्यक् उपविष्टः स्यात्। एवं प्रायश्चित्तेन स पापात् विमुच्यते। देवि, तस्य कर्माणि कर्तव्यानि, शृणु च तस्य पतनं। स पञ्चवर्षाणि नकुलः भवति, दशवर्षाणि कूर्मः, नव वर्षाणि पिकेषु, पंच च अन्यानि। ततः, स मम समीपे तिष्ठति, यत्राहं स्थितः, तत्रैव। एवं स दोषात्, विशेषतः कृष्णवस्त्रधारणात्, सिद्धिं प्राप्नोति। यः त्रीणि पिण्डदानानि त्रिरात्रं ददाति, स पापात् मुच्यते। शुद्धः भक्तिमान् मम मार्गे प्रवर्तते। यः अपवित्रवस्त्रधारी मम उद्देशेन ददाति, तस्य दोषं वक्ष्यामि, हे पृथिवि। स मद्गजः भूत्वा एकजन्मनि स्थाति, पुनः एकजन्मनि शृगालः, तथैव अश्वः। सप्तजन्मानि पश्चात्, मानवः भवति। स कौशलयुक्तः, निर्दोषः, अहंकाररहितः च भवति; एषा कथा मया श्रुता, यथा त्वया उक्तं भगवन्। वस्त्रशेषेण मनुष्याः संसारे पतन्ति। शृणु मम वचः, पापरहिते, यथाऽन्ये मम कर्मभिः सम्यग् मुक्ताः स्युस्तथाऽहं कथयामि। मम कर्मनिष्ठानां प्रायश्चित्तं वदामि। त्रिदिनं पत्रभोजनं वा, त्रिदिनं क्षीरभोजनं वा कुर्वीत। एवं कृत्वा, शुभभागे, यः मलिनवस्त्रधारी मम कर्मणि प्रवृत्तः, यदि श्वना दूषितं ददाति, स सप्तजन्मानि श्वा भवति, सप्तजन्मानि शृगालः अपि। ततः शुद्धचित्तः, शास्त्रज्ञः, मयि भक्तिमान् जातः भवति। शृणु सत्यं, पृथिवि, प्रबलं प्रायश्चित्तं। त्रिदिनं मूलानि, त्रिदिनं फलानि, त्रिदिनं दधि, त्रिदिनं क्षीरपाकं च भक्षयेत्। एवं एकविंशतिदिनानि शुभलक्षणयुक्तः आचरन्, यः वाराहमांसं खादति, स दशवर्षाणि वाराहः भूत्वा वने विचरति। ततः मूषकः भूत्वा चतुर्दशवर्षाणि जीवति। पुनः, बहुषु गेहेषु अष्टवर्षाणि गोद्हा भवति। एवं बहुयोनिषु गत्वा, स वाराहमांसभोजी, पापात् विमुच्यते। हृषीकेशस्य सर्ववचनानि श्रुत्वा, सर्वलक्षणसम्पन्नः, एषः परमार्थगुह्यं मम ते निगदितम्, यत् भक्तजनानां सुखदं। तेन मनुष्याः पशुसंसारसागरं तरन्ति। भोजनानन्तरं सप्तदिनानि जलमात्राशनं कुर्वीत। सप्तदिनानि तिलभोजनं, शिलाभोजनं च। धैर्ययुक्तः, दमशिलः, अहंकाररहितश्च भवेत्।