स्त्रियाः ऋतु-समये यः प्रवाहः सञ्जायते, तस्य विषयं कथयामि। यः पुरुषः तत्र निवसति, स दश वा पञ्च वर्षाणि तत्रैव स्थातव्यः। तस्य शरीर-शुद्धये प्रायश्चित्तं वदामि। ततः स एकवारं भोजनं कृत्वा दश वा सप्त दिनानि तिष्ठेत्। एवं कृत्वा, हे पृथिवि, स मम अप्रिय-कारणात् विमुक्तः भवति। एषा कथा तवोक्ता, हे पृथिवि, रक्त-वस्त्र-धारिणि। यः तु दीप-शून्ये अन्धकारे मम समीपं आगच्छति, हे शुभे, तस्य पतनं वदामि, शृणु वसुधे। स अन्धः भूत्वा, हे महाभागे, एक जन्म अन्धकारे सम्पूर्णे जायते। तस्य मनः अन्यत्र न स्थापनियम्; स प्रायश्चित्तं कर्तव्यम्, हे पृथिवि। यदि स स्पर्शं करोति, धर्मज्ञे, येन मम लोकं प्राप्तुम् इच्छेत्, तदा एकवारं भोजनं कृत्वा, एकाग्र-चित्तः, विंशति दिनानि तिष्ठेत्। ततः एकवारं भोजनं कृत्वा, जलं केवलं उपयुञ्ज्यात्। एवं प्रायश्चित्तेन स तस्मात् पापात् विमुक्तः भवति। हे देवी, तस्य कृते कर्माणि कर्तव्यानि; तस्य पतनं शृणु। स पञ्च वर्षाणि नीलकुण्डली भवति, दश वर्षाणि कूर्मः भवति। नव वर्षाणि पिके जातः, पञ्च वर्षाणि पुनः तत्रैव। स मम समीपे तिष्ठति, यत्र अहं संस्थिता तत्रैव। तेन दोषेन कृष्ण-वस्त्र-धारणात् सिद्धिं प्राप्नोति। त्रिरात्रं त्रिंशद् पिण्डान् दत्वा, स पापात् विमुक्तः भवति। शुद्धः भक्तः च, मम मार्गं अनुसरन्, तदा विमुक्तः भवति। यदि अशुद्ध-वस्त्रैः यः मम कृते अर्पयति, तस्य दोषं वदामि, हे पृथिवि। स गजः प्रलापी भूत्वा एक जन्म पृथिव्याम् तिष्ठति। एक जन्म शृगालः, एक जन्म अश्वः भवति। सप्त जन्मान्तराणि तिष्ठित्वा, ततः मानवः भूत्वा जायते। स कुशलः, दोष-शून्यः, गर्व-रहितः; एषा कथा मया श्रुता, हे देव, यथा त्वया उक्तम्। वस्त्र-शेषेण मानवाः संसारं यान्ति। शृणु, हे पाप-रहिते, यथार्थं वदामि—यथा मम कर्म-निष्ठाः पापाद् विमुच्यन्ते, तद् देवी ते वक्ष्यामि। मम कर्म-निष्ठानां प्रायश्चित्तं वदामि। त्रिदिनं पत्रैः जीवेत्, वा त्रिदिनं क्षीरैः। एवं कृत्वा, हे महाभागे, ये अशुद्ध-वस्त्र-धारणं कृतवन्तः तेषां कृते। यदि मम कर्म-निष्ठः श्वना दूषितं ददाति, स सप्त जन्म श्वा भवति, सप्त जन्म शृगालः भवति। ततः शुद्ध-चित्तः, शास्त्र-विद्, मम भक्तः भूत्वा जायते। सत्यं शृणु, हे पृथिवि, प्रबलं प्रायश्चित्तं। त्रिदिनं मूलानि खादेत्, त्रिदिनं फलानि। त्रिदिनं दधि खादेत्, त्रिदिनं क्षीर-शाकं। एवं एकविंशति दिनानि शुभ-लक्षणैः कृत्वा, यः वराहमांसं खादति, अत्र विचरति...