पूर्वदिशं प्रति स्थित्वा, तत्र पुरुषः प्रथमं पादयोः जलप्रक्षालनं कृत्वा, ततः शीघ्रमेव हस्तयोः अपि जलप्रक्षालनं करोति। तेनैव प्रकारेण, पृथक् पृथक् पादयोः स्पर्शनं कृत्वा, "पञ्च पञ्च" इति उच्चारयेत्। तत्रैव, त्रिः जलं पिबेत्, यत् सर्वपापविनाशनं भवति। ततः प्राणायामं कृत्वा, मयि एकचित्तः सम्प्रत्यायमानः भवेत्। तत्र, ब्रह्मस्थले, शिरसि त्रिः स्पर्शं कुर्यात्। अद्वितीयभावेन स्थितः, यत्र यत्र स्वयम् अस्ति, तत्र तत्र स्वदेहं स्पृशेत्। एषः मम समीपगमनस्य विधिः उक्तः। एवं यः आचरति, स मम नियोजितकर्मक्रमं पालयति। एवं नारायणवचनं श्रुत्वा, धरित्री देवी सप्रणयं उवाच— "शुद्ध्युपायं च प्रायश्चित्तक्रियां च विस्तार्य कथय।" श्रीवराह उवाच— "ये मम कर्मसु वर्जिताः, तेषां गतिः का? यश्च मम अपराधं कृत्वा मम समीपं याति, सः कृमिरूपेण यथोचितं वर्तते, अत्र न सन्देहः। केन उपायेन, हे उत्तम, सः पुनः सिद्धिं लभेत्?" ब्राह्मणः, क्षत्रियः, वैश्यः, ये च मम धर्मे स्थिताः, ते पापमुक्ताः परमां गतिं यान्ति। यः मनसा स्थावरजङ्गमवस्तुषु ममाङ्गानि स्पृशेत्, स मया सदा वाञ्छितः। संयतः, शुभः, भगवद्भक्तः, शुद्धः, अहंकाररहितः, पुण्यकर्मरतः, मयि भक्तः च। यदि कश्चित् भक्तः, क्रुद्धः अपि, शुद्धः सन्, माम् आप्नोति, सः त्रिशतवर्षाणि मण्डूकः भवति, दशवर्षाणि राक्षसः च। पंचवारं, सप्तवारं, नववारं वा, सः अन्धः जायते, हे सुश्रोणि। लशुनं भस्म च खादति, आकाशे विचरति च। स्वकर्मदोषात् संसारसागरे पतति। अहो, यत् त्वया पूर्वं गूढतमं उक्तं, तत् परमार्थरहस्यं। तदनन्तरं, मम मनः क्षुब्धं जातम्, क्वापि स्थिरं न भवति। एतत् गूढं दुस्तरं सारं श्रुत्वा, अहं भीता शोचामि च। प्रियस्य हेतोः, येन सर्वलोकानां सुखदं भवति— येषां बलं लघु, भीतरहिताः, लोभमोहसमन्विताः, तदा पद्मनयनः वराहः सा देवीं पुरतः स्थितवान्। पृथिव्याः वचः ब्रह्मसुतस्य मुनेश्च श्रुत्वा, सः उवाच— "सौभाग्यशालिनी त्वया पृष्टं। किं तु, हे देवी, योगाङ्गविद्, यत् त्वया उक्तं, तत् श्रुत्वा कुमारेण वचः उक्ते, पृथिवी तस्य प्रत्युवाच।" क्रियाः, यज्ञाः, नियमाः, ज्ञानं च पृथिवीतले प्रतिष्ठितम्। ततोऽन्ते, विष्णुः मायाविनः, मां प्रति वदति— "यः तद् व्रतम् आचरति, मम कर्मसु भक्तः, अष्टदानानि भगवत्भक्त्या नियमानुसारं गृहे प्रयच्छति, सः पापात् विमुक्तः भवति। अतः जनार्दनः एवं उक्तवान्। सः शीघ्रं द्विजश्रेष्ठो विष्णुं पूजयति, अत्र न संशयः।