वराहपुराणम्

ततः सा सुन्दरी श्रोत्रायाः पृथ्वी श्रीवराहं प्रार्थयामास — “भगवन्, पापक्षालनस्य विधिं मम कृते प्रकाशयिष्यसि।” श्रीवराहः प्रत्युवाच — “चन्द्रायणव्रतं यथाविधि कृत्वा पापशुद्धिः साध्यते। यदि कश्चित् मम समीपं विधिविपरीतं आगच्छति, यथानियमं न कुर्यात्, तस्य यज्ञद्रव्यं — यथा चन्दनगन्धयुक्तं पुष्पमालादि — अपि समर्पितं न फलदं भवति।” नारायणस्य वचनं शृत्वा, पृथ्वी व्रतस्थत्वेन स्थित्वा, पुनः उवाच — “भगवन्, आत्मानं शुद्ध्वा, रहस्यं साधनं प्रकाशयितव्यं। केन विधिना, भूमौ भक्तत्वं प्राप्त्वा, तव समीपं आगच्छेयम्? एष मे संशयः, भगवन्; महती मे जिज्ञासा अस्ति।” श्रीवराहः उवाच — “सर्वं कर्म परित्यज्य, यः मम समीपं आगच्छति, तस्य परमगूढं रहस्यं तत्त्वेन प्रकाशितम्।