श्रीवराहपुराणे श्रीवराहदेवः देवीमिदं कथयति— यो जनः सर्वपापैः विमुक्तः स्यात्, तस्य न किञ्चिदपि अपराधं भवति, सत्यं वदामि। किन्तु, यः रागमोहाभिभूतः, कामेन पराजितः, स एव, हे देवि, अन्धजन्मा भवति, दरिद्रः, ज्ञानहीनश्च। स च यदि एषः अपराधं करोति, तत्र न संशयः— तव भक्तानां, हे भगवन्, संसारसागरे मुक्तिः लभ्यते। यस्तु अपराधयुक्तः, मम कर्मसु भक्तिमान् भवति, तस्य विषये त्रिरात्रं तपः कृत्वा, विविक्ते व्योम्नि शय्यायाम् वसित्वा, शुद्धात्मा भक्तिश्च मम कर्मसु यः, सः पापात् विमुक्तः, आचारात् अपवर्जितोऽपि, हे देवि। यः कश्चन मृतशरीरं स्पृशति मम पुण्यस्थलेषु स्थितः, सः दशसहस्रवर्षाणि चाण्डालत्वेन जायते। त्रिवर्षाणि मक्षिका, एकादशवर्षाणि चटका, शतवर्षाणि गजः, द्वात्रिंशद्वर्षाणि गर्दभः भवति। एवं स्वदोषेण सः मम कर्मसु भक्तिमान् अभवत्। एवं हरिवचनं श्रुत्वा, सः दुःखितः पृष्टवान्। पृथिवी उवाच— एतानि वचनानि अतीव भीमानि, मम हृदयम् विदारयन्ति। आचारात् पतितः अपि, सः तव कर्मसु भक्तिमान् अस्ति। एवं पृथिव्याः वचः श्रुत्वा, लोकनाथः जनार्दनः पुनः प्रोक्तवान्— पञ्चदशदिनानि एकभोजनं कुर्यात्। ततः विधिवत् पञ्चगव्यं पिबेत्। एतत् ते उक्तं, हे देवि, मृतस्पर्शनस्य विषये अपि। यः कश्चन एषां प्रायश्चित्तं कुर्यात्, सः पापात् विमुच्यते। एवमष्टत्रिंशदधिकशतद्वयं अध्यायः, 'मृतस्पर्शनप्रायश्चित्त' इति नाम्ना, समाप्तः। अथ, पूजाकाले वा कर्मणि वा मूत्रपुरीषस्पर्शे वा, यदा कश्चन माम्, हे पृथिवि, स्पृशति, तदा वायुः शरीरात् निष्क्रामति। तदा मक्षिका पञ्चवर्षाणि, मूषकः त्रिवर्षाणि भवति। एष एव दुःखः, मोहश्च मम अधुना। एतानि वचनानि श्रुत्वा, वसुधरा हृषीकेशं प्रत्युवाच— तव कर्मसु भक्तः जनः अतुलं पापं प्राप्नोति। तस्य सुखार्थं, हे देव, शुद्धिं उद्घोषय। शृणु मत्तः, हे निष्पाप, यथाविधि वदामि। यः कश्चन एषं दोषं कुर्यात्, सः विहितेन कर्मणा तं अतिक्रामेत्। एवं कृत्वा मम दोषो न भवति। एष ते उक्तं, हे भाग्यवती, महादोषस्य विषये। श्रद्धया शृणु, हे पृथिवि, सत्यम् वक्ष्यामि। सः रौरव-नरके सहस्रं दिव्यवर्षाणि वसति। प्रायश्चित्तं वक्ष्यामि येन पापात् विमुच्यते। उदकशय्या, व्योम्नि शय्या च कर्तव्या। एष ते उक्तं, हे सुशीले, विहारकाले मलोत्सर्गस्य विषये। एवं त्रयस्त्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः, 'पूजाकाले मूत्रपुरीषस्पर्शनप्रायश्चित्त' इति, समाप्तः। अथ, पूजाकाले अन्येषु च कर्मसु कृतदोषस्य प्रायश्चित्तं वक्ष्ये, मम कर्मणि भक्तस्य विना। यः मम कर्मसु भक्तः, सः मूढः भवति, हे सुश्रोणि। पञ्चदशदिनानि व्योम्नि शय्या कर्तव्या। एवं मौनत्यागस्य प्रायश्चित्तं— नीलाम्बरधारी यः माम् उपैति। एवं, श्रीवराहपुराणे, पृथिव्या सह श्रीवराहस्य संवादे, मृतस्पर्शन, पूजाकाले मलस्पर्शन, अन्यदोषेषु प्रायश्चित्तानि यथाक्रमं प्रतिपादितानि, भगवता स्वयम् उक्तानि, धर्मनिष्ठायै उपदिष्टानि।