नारायणस्य वचनानि श्रुत्वा, वसुधरा विस्मिता अभवत्। सा भगवतः भक्तायाः, तस्य अनुयायिनः तस्य विधिपूजायाम् निष्ठा यथावद् श्रुतवती। ततः सा पृच्छति—"केषु पात्रेषु तव निर्दिष्टं कर्म कर्तव्यम्?" इति। पृथिव्याः वचनानि श्रुत्वा, लोकनाथः तदनन्तरं इदं भाषितवान्—"यद् पूर्वं मम पृष्टं, तत् ते कथयामि। सर्वाणि इह त्यक्त्वा, ताम्रं मम प्रियं।" पृथिवी जनार्दनं लोकनाथं मधुरैः वाक्यैः संबोधितवती। पृथिव्याः वचनानि श्रुत्वा, अनादिः अजितः च भगवान् पुनः उवाच—"शृणु, पापरहिते, यथार्थं ते व्याख्यास्यामि। आदौ, माधवी, सप्तसहस्र युगानि आसन्। पूर्वं, पद्मनेत्रे, गुडाकेशः महादैत्यः आसीत्। स तदा माम् चतुर्दशवर्षाणि उपासितवान्। तस्य घोरतपसा दृढनिश्चयेन च अहं तुष्टः अभवम्।" "महादेवि, तस्य आश्रमं दृष्ट्वा, शुभवाक्यानि श्रुत्वा, चतुर्भुजं मां कर्तव्यनिष्ठं दृष्ट्वा, सन्तुष्टहृदयः तं दृष्ट्वा उक्तवान्—'गुडाकेश, भाग्यशालिन्, ब्रूहि—किं ते कर्तव्यम्?' यत् मनसा, वाचा, कर्मणा, त्वया चिन्तितम्, तद् वद।" मम वचनानि श्रुत्वा, गुडाकेशः उक्तवान्—"यदि त्वं सत्येन मयि तुष्टः, भगवन्, अन्तःकरणेन, तदा ते चक्रेण हन्तुम् इच्छामि।" "चक्राघातात् पश्चात्, मांसमज्जा किं भवेत्?" इति पृच्छति। ततः, तेन तस्य मांसमज्जा पात्रं कृतम्। धर्मनिष्ठः सः, यदा तद् आहुतिं कृतवान्, तदा तस्य मनसि परमसन्तोषः भवतु। "देवाधिदेव, यत् तपसा स्थित्वा त्वया चिन्तितम्, तद् ताम्रस्थं रूपं धारयित्वा मम समीपे स्थितः भविष्यसि। यत् ताम्रपात्रे सम्पूर्णं मम दत्तं, तत् शुभं शुद्धं च; अतः ताम्रं मम प्रियं।" वैशाखस्य शुक्लपक्षे द्वादशी तिथौ, त्वं मम लोकं आगमिष्यसि; नात्र संशयः। चक्रघातम् इच्छन् सः अपि मम सेवायाम् दृढः अभवत्। शुक्लपक्ष आगते, धर्मनिष्ठः सः, "मोचय, मोचय, भगवन्, चक्रं अग्निसदृशं," इति उक्तवान्। ततः, चक्रेण विद्धः, भक्तश्रेष्ठः सः मम प्राप्तिम् अगच्छत्। पित्तलम्, सीसकं, जस्ता, कांचनम्, लोहं च—एतानि अशुद्धानि; अशुद्धत्वं तेषु वर्तते। यत् ताम्रपात्रे भूमौ दत्तम्, तत् मम प्रियभक्तैः, भागवतैः सदा कर्तव्यम्। दीक्षितभागवतैः पाद्यं, अर्घ्यं, आदि जलं दातव्यम्। "देवि, सत्यं ते व्याख्यातम्; किं अन्यत् पृच्छसि?" इति। "देवाधिदेव, दीक्षितः सन्ध्योपासनां कथं करोति?" इति सा पृच्छति। "कस्य मन्त्रेण तव भक्तः कर्मनिष्ठः ताम् आचरेत्?" इति। "शृणु, माधवी, सन्ध्योपासनायाः परमं मन्त्रं यथार्थं।" "यथा सूर्यं पूजयन्ति, तथा पूर्वसन्ध्यां च उत्तरसन्ध्यां च पूजयन्ति। एकक्षणं ध्यानस्थित्वा, एष मन्त्रः जपनीयः।