श्वेतचर्मकृष्णमृगस्य, पलाशदण्डः, दण्डः कुप्यश्च, हव्यपात्रं, चषकः, सर्पिः पात्रं चमसश्च, भोज्यं भक्ष्यं पेयं च यथायोग्यं यज्ञोपयोगिनि सर्वं च संगृह्यते। यानि यानि बीजानि रत्नानि च विविधानि, तानि एवाचार्यपादयोः समर्पयेत्, अन्यत् किञ्चिदपि न दद्यात्। ततः शिष्यः गुरोः पादौ गृहीत्वा प्रणम्य पृच्छेत्—“किं करवाणि ते?” इति। ततः दीक्षार्हः ब्राह्मणः षोडशहस्तपरिमितं चतुरस्रं क्षेत्रं निर्माय, तत्रैव तस्योपरि कुम्भं स्थापयेत्। नियमेन तस्योपरि तण्डुलानां नूतनं स्तरं स्थापयित्वा, तस्मिन्नुपरि तिलपूर्णं पात्रं नियोजयेत्। तत्र पूजां विधिवद् कृत्वा, गुरोः कर्तव्यं निश्चित्य, चतुर्दिशं चतुरः कुम्भान् स्थापयेत्, शुक्लसूत्रेण सर्वतः पर्यग्नयेत्। एवं मन्त्रेण दीक्षाकर्म समाप्य, सर्वोपकरणानि सम्यग् सङ्गृह्य, गुरोः कर्तव्यं निश्चित्य, शुद्धः पूर्वाभिमुखः स्वयम् आत्मानं शुद्धीकृत्य, भक्तान् पश्यन् स्वयमपि भक्तः सन्, कन्यादानं कृत्वा पुनः तेषु कर्म न कुर्यात्। यो दयाविहीनः स्वधर्मपत्नीं वा प्रियसखीमपि हिंसति, ब्रह्मघ्नः कृतघ्नः गोघ्नश्च—एते महापातकिनः। बिल्वोदुम्बरादिद्रुमांश्च यः काङ्क्षति परमं पदं मोक्षधर्मं सनातनं, स करीरवधं कर्तुं शक्नोति, उदुम्बरफलानि च भक्षयेत्। मांसं वाराहं मत्स्यं वा न खादेत्, न कदाचन परुषवचनं हिंसां वा कुर्यात्। अतिथिं दूरात् आगतम् दृष्ट्वा सत्कारं कुर्यात्। आचार्यपत्नीं राजपत्नीं ब्राह्मणपत्नीं च कदापि न स्पृशेत्। सुवर्णरत्नानि युवतीं च परस्त्रीं न पश्येत्। परधनं स्वदुःखं च दृष्ट्वा न द्वेषं कुर्यात्। एवं पृथिव्यां दीक्षाकाङ्क्षिणं शिष्यं शिक्षयेत्। वेदिकामध्ये द्वे उदुम्बरपत्रे स्थापयेत्। मां यानमिव आह्वयित्वा, मन्त्रेण विधिपूर्वकं पूजां कृत्वा, वर्षं वृष्टिं च प्रार्थयेत्। मन्त्रः—“ॐ वासुदेव भगवन्, ममैतत्कर्म पृथिव्या वराहरूपेण सृष्टया संयुक्तं भवतु। मन्त्रं स्मृत्वा आज्ञापयस्व, अस्मान् अनुभवय; भगवन्, आगच्छ, अयं ब्राह्मणो दीक्षां कामयते, तव कृपया स दीक्षितो भवतु।” इति। एवं मन्त्रं जपित्वा भूमौ शिरसा जानुभ्यां च प्रणमेत्। “ॐ, स्वागतम्, स्वागतम् एव।” इति मन्त्रेण पृथिवीमाह्वयेत्। मन्त्रः—“अकृतघ्ननाशिनं देवाञ्छिवं ब्राह्मणं च, सर्वमेतत् भगवते समर्पयामि; जगन्नाथ, प्रतिगृह्यतु।” इति। ततः अर्घ्यं पाद्यं च पृथिव्यै समर्प्य, मन्त्रेण—“वरुणः शिष्यं रक्षतु, यथा केशवपनं कुर्याः।” इति। ततः याजकाय कुम्भं दद्यात्, ततः शीघ्रं पुनः स्नानं कुर्यात्, अत्र संशयो नास्ति।