शृणु, सुन्दरी, एषा कथा यथाक्रमं वर्ण्यते, यथा श्रीवराहपुराणे निर्दिष्टा। यः तत्र वाजपेयस्य सम्पूर्णफलम् आप्नोति, मम निश्चितनियमः सः दश वा पञ्च दिवसान् अनुष्ठाय तं फलम् लभते। तत्र सः चतुर्भुजः जातः मम लोके प्रतिष्ठितः भवति। यत्र तीर्थस्य लिङ्गेन ज्ञायते, तत् परमं तीर्थं इति। द्वादशे दिवसे, तेन लक्षणेन तद् प्रसिद्धं भवति। शक्रतीर्थं इति तस्य नाम, सर्वसंसारविमोचकः। शक्रः तत्र लोके वज्रधारणः स्थितः, अस्य विषये न किञ्चित् संशयः अस्ति। दशरात्रोपवासं कृत्वा, सः मम लोकं प्राप्नोति। मनः एकाग्रं कृत्वा, सत्यम् शृणु, सुन्दरी। शक्रतीर्थस्य लक्षणम् तुभ्यं उक्तम्, हे पृथिवि। तत्र वरुणः पञ्चसप्तवर्षाणि तपः अकरोत्। यः दृढव्रतः मनुष्यः तत्र जीवन् वा मृतः वा यत् प्राप्नोति, तत्र सः इच्छया विचरति, न संशयः। सर्वासक्तिम् परित्यज्य, सः मम लोकं गच्छति। तत्र, एकः धारः नित्यं पतति, एकरूपः एव तिष्ठति। तत्र कुब्जाम्रवने सप्तसामुद्रकं नाम परमस्थानम् अस्ति। तत्र त्र्यश्वमेधफलं पुरुषः प्राप्नोति। स्वर्गात् पतित्वा, द्विजः कुलसम्पन्नः तत्र जन्म लभते। अथवा, यः असक्तः इन्द्रियजयः, सः तत्र देहत्यागं करोति। तस्य तीर्थस्य लक्षणं वक्ष्यामि, शृणु सुन्दरी। यत्र शुद्धा गाङ्गता गङ्गाजलेन मिश्रिता दृश्यते। तत्र सा इच्छया सुगन्धितमाल्यपुष्पनैवेद्यं भक्षयति। यथा धूमकेतुः अग्निः च तत्र रमन्ते, तथा। तत्र, राजकुमारः क्रुद्धः राजकन्यायै उक्तवान्। सः सुन्दरः, आकर्षकः, राज्ञः गृहाणां च योग्यः। सदा, साक्षात् मिलित्वा, सा पूर्ववत् तस्य तुल्या अभवद्। तदा, तं पश्यन् पतितम्, मम मनसि कोपः उत्पन्नः। कोसलजनाधिपः पत्नीपुत्रयोः वचनं श्रुत्वा—यत् उक्तवाक्यं मम सन्निधौ निश्चितं वक्तव्यम्। ततः राजा हसन् पुत्रं उक्तवान्—"यत् पूर्वं पृष्टं, तत् वद, भाग्यशालिन्।" सुवर्णं, रत्नानि, वस्त्राणि, भोजनं, अन्यानि च इच्छितानि वस्तूनि। तीर्थसीमां स्थापयित्वा, सः बहूनि दानानि अदत्त। शेषभागं प्राप्य, राजपुत्रः महातपस्वी अभवत्। तत्र, नाकुलेन युद्धं कृत्वा, सा निर्जिता। बलिनां महाशक्तिः, तपस्विनां महातपः। सः चतुर्भुजः जातः, लोकानां मध्ये प्रतिष्ठितः, भक्तानां सुखाय। किं अन्यद् पृच्छसि? एवं श्रीवराहपुराणे भगवतः शास्त्रे कुब्जाम्रस्य महात्म्ये "रैभ्यप्रसादः" नाम अध्यायः, षड्विंशत्यधिकशततमः अध्यायः। अधुना ब्राह्मणस्य यज्ञोपवीतवर्णनम्—धर्मं श्रुत्वा, मोक्षार्थं। अस्य तीर्थस्य महिमा, यथावर्णिता, अतीव महान्। मोहः शुद्धिः च, एतद् अहम् शृणोमि, भगवन्।