वराहपुराणम्

शृणु देवि, मया कथ्यते पुण्यतीर्थस्य माहात्म्यं यथाक्रमम्। वैशाखमासस्य शुक्लद्वादश्यां यः कश्चित् तत्र स्नानं कुर्यात्, स महापुण्यलाभी भवति। यदि च सः सार्षपकतीर्थे प्राणान् त्यजति, स अपि परमं फलमवाप्नोति। पुनः शृणु सुन्दरी, अन्यदपि वक्ष्यामि। तत्र सर्वं गङ्गासमानं भवति, जलं शीतलं जायते। स्नानं कृत्वा, सः सोमलोकं याति, तत्र पूज्यते च। स्वर्गात् पतित्वा, स ब्राह्मणत्वं प्राप्नोति। यदि तत्र मार्गशीर्षमासे म्रियते, स मां प्रकाशमानं चतुर्भुजं च निरन्तरं पश्यति। पुनरपि शृणु पृथिवि, एकचित्तः भक्तियुक्तः मम अनुयायी यः भवति, स यदा तस्मिन् तीर्थे स्नानं करोति, स तीर्थस्य प्रभावेन स्वर्गात् पतित्वा पुनः जन्ममृत्युभ्याम् अतीत्य, क्लेशाद्भयाद्वा विमुक्तः भवति, विशेषतः वैशाखमासस्य शुक्लद्वादश्यां। पुनः वक्ष्यामि, शृणु पृथिवि। तस्य तीर्थस्य लिङ्गं वक्ष्यामि, येन तत् विज्ञायते, शुभे। माग्हमासस्य शुक्लद्वादश्यां, सुन्दरी, तत्र स्नात्वा यः कश्चित् यत्रेच्छया गच्छति वा आगच्छति वा, तस्मिन्नेव काले। यदि तत्र माग्हमासस्य द्वादश्यां म्रियते, स पुनः परमं फलमवाप्नोति। पुनः शृणु पृथिवि। कुव्जाम्रवने तद् स्थानं मम प्रियं। तस्य लिङ्गं वक्ष्यामि, शुद्धस्मिते शृणु। तत्र रथचक्रसमानः कच्छपः सञ्चरति। तत्र स्नात्वा, सुन्दरी, महानुत्तमं फलमवाप्नोति। तत्र, हे पृथिवि, निःसंशयं तत् फलमवाप्नोति। दशपद्मफलस्य लाभः तत्र लभ्यते। स नित्यं सिद्धिं प्राप्य मम लोकं याति। तद् तीर्थं अग्नितीर्थं ख्यातं, कुव्जाम्रे प्रतिष्ठितम्। कौमुदीमासे, मार्गशीर्षे, तथा माधवमासे यः तत्र सन्निहितः भवति, स पुण्यलाभी। तस्य लिङ्गं वक्ष्यामि, पृथिवि शृणु। एकचित्तेन मनसा शृणु, पृथिवि। सत्यं वदामि, न कोऽपि मम शास्त्रं वेद, नान्यः कश्चन। मनः एकत्र कृत्वा शृणु, पृथिवि। अग्नितीर्थं, साध्वी, तेजस्वि सम्पूर्णं वैष्णवं च। तत्र केवलं स्नानं कृत्वा, संशयमात्रं नास्ति, तत् फलमवाप्नोति। विंशतिदिनरात्रपर्यन्तं तत्र स्थित्वा, स मम लोकं याति। येन मम भक्तिः ज्ञायते, या सुखदायिनी। ग्रीष्मे शीतलतां याति—एष लिङ्गं खलु। येन जनाः संसारसागरं दुःखमयं तरन्ति। वायव्यं नाम तीर्थं धर्मोत्पन्नं, तत्र यः स्नात्वा नित्यतर्पणं करोति, स महतीं शुद्धिं प्राप्नोति। एवं पुण्यतीर्थानां माहात्म्यं मया कथितं, यः श्रद्धया शृणोति, स परमं फलमवाप्नोति।