एवं सुगन्धितपुष्पमहात्म्यवर्णनं श्रीवराहपुराणे शतत्रयद्वयं त्रयोविंशत्यधिकं समाप्तम्। ततः फाल्गुनमासस्य शुक्लपक्षद्वादश्यां ऋतुकर्मविधिरुपक्रम्यते। तत्र श्वेतानि, श्यावानि, सुगन्धितानि, रमणीयानि, बहुलानि पुष्पानि योजनीयानि। एवं विधिवत् कृत्यं सम्पाद्य, शुद्धचित्तः भक्तः सर्वाणि कार्याणि भगवतोऽनुष्ठयेत्। तस्मिन्नेव समये, विधिनिर्दिष्टानि कर्माणि आचरति। वसन्तकाले, यदा वृक्षाः सुषुप्तपुष्पैः सुसज्जिताः भवन्ति, तदा तेषां गन्धः वातेन वितर्यते। यः कश्चन एषां विधिना फाल्गुनमासे पूजा आचरति, स तदा उत्तमं फलम् प्राप्तुमर्हति। यत् त्वया पृष्टं, हे सुमध्याम्, वैशाखस्य उत्तमत्वं विषये—तत्रापि कृत्यं स्पष्टं। सर्वकर्मणि समाप्य, भक्तः "नारायणाय नमः" इत्युक्त्वा, "नमो जगन्नाथाय महाबलाय नमः" इति मन्त्रं जपेत्। शुभानि नूतनानि कर्माणि कृत्वा, ऋषयः मां, हे माधवी, वेदमन्त्रैः स्तुवन्ति। स्वर्गवासिनः अपि पुरातनं परं पुरुषं स्तुवन्ति। प्राणिनां देवः, लोकनाथः, देवेशः, कल्पान्तेऽव्ययः, केशवः, कालमूलः, प्रजापतिः, सर्वलोकमहेश्वरः—एते सर्वे भगवन्तं स्तुवन्ति। नारदः, पर्वतः, असितः, देवलः च, मित्रावसु, परावसु चान्ये बहवः, देवमाहात्म्यनादं श्रुत्वा, "किमिदं शब्दः श्रूयते ब्रह्मनादानुगतः?" इति विचिन्तयन्ति। ततः, हे कमलनयने, सर्वरूपगुणसम्पन्ने, देवाः तव वराहीरूपं द्रष्टुमिच्छन्ति। तदा भगवान् नारायणः पृथिवीं संबोधितवान्—"हे पृथिवि, दिव्यसहस्रवर्षाणि त्वया धृतासि। अहं इह आगच्छामि—शुभं ते अस्तु—स्वर्गवासिनः त्वां द्रष्टुमिच्छन्ति।" माधवस्य वचनं श्रुत्वा, पृथिवी तं शृणोति। सा पृथिवी दिव्यवराहरूपिणं पुरुषं संबोधितवती—"त्वयि शरणं प्राप्ता, त्वद्भक्ता अहं, त्वमेव मार्गः, त्वमेव प्रभुः। हे देव, केन कृत्येन त्वं तुष्टः, केन कर्मणा पूज्यः? तव नित्यकर्मणि मे कापि क्लेशः नास्ति। सर्वे देवासुरलोकाः, इन्द्रः, पितामहः च सन्ति। केन कर्मणा ते दर्शनं कृत्वा जनाः किम् आचरन्ति, हे माधव? ब्राह्मणस्य कर्तव्यं किम्, क्षत्रियस्य कर्तव्यं किम्? केन योगः साध्यते, केन दृढेन तपसा? दुःखदिवासः कः, आहारपानं च किम्? सम्पादनं किम्, केषु दिशासु, हे प्रभो? केन कर्मणा, हे केशव, पशुयोनि न प्राप्यते? केन वृद्धिः लभ्यते, केन जन्म? केन कर्मबलात् संसारचक्रं न प्रविश्यते?" "ये भगवद्भक्ता, मोक्षाभिलाषिणः, ते मम वचनं शृण्वन्तु। मन्त्रः—सर्वेषु मासेषु माधवः श्रेष्ठः; माधवमास एव। सर्वयज्ञेषु सदा पूज्यः—नारायणः, सप्तस्वेषु लोकेषु वीरः।" इति श्रीवराहपुराणे ऋतुकर्मवर्णनं, पुष्पमहात्म्यं, भगवद्भक्तस्य प्रश्नोत्तरं च, भक्तिपूर्णं, क्रमबद्धं, श्रद्धया वर्णितम्।