वराहपुराणम्

ततः मम पूजायां माल्यान्यपि न्यस्तानि भूयः समर्पयेत्। ततोऽन्यतमान् पुष्पान् गृहीत्वा, मम मुक्त्यर्थं, अच्युताय समर्पयन्, एवं मन्त्रं जपेत्— "मम संसारबन्धनविमोचनाय, एतत् त्वया गृह्यताम्।" ततः सुरभिसंयुक्तं धूपं मम समर्पयेत्। धूपमन्त्रं च एकाग्रचित्तेन उभयकुलेषु पठेत्। "मम संसारबन्धनविमोचनाय, अयं धूपः स्वीकृतो भवतु।" "सांख्यैः प्राप्तया शान्त्या सह, अयं धूपः गृह्यताम्। नमोऽस्तु ते।" एवं माल्यैः, गन्धैः, लेपैः च पूजनं कृत्वा, तदनन्तरं सम्यग् गृह्य, अञ्जलिं शिरसि निधाय, "भगवान् श्रीनिवासः, परपुरुषः, सच्चिदानन्दरूपः, सन्तुष्टो भवतु।" इति प्रार्थयेत्। तस्य दिव्यदेहस्य आच्छादनाय, सुवर्णवस्त्रं, चारुतरं, समर्पयेत्। तद्वस्त्रं मम देहे सम्यक् भूषयित्वा, ओंकारनिनादेन, धर्मपुण्यसमन्वितं गृह्य, "एषा परमा समर्पणा, परस्परसन्तोषदायिनी, प्राणरक्षा जीविनां, यथोचितं, सत्यं, स्वहिताय च, देव, एषा गृह्यताम्।" इति निवेदयेत्। एवं सम्यग् समर्पणं कृत्वा, मम मार्गेण, शुद्धात्मा देवतान् स्तौति; एषैव परमा समर्पणा। ततो भोजनं दत्त्वा, नैवेद्यं समाप्य, "सर्वविधाभरणं देवतानां, सर्वगन्धादिभिः सह, ताम्बूलं गृहीत्वा, विश्वेश्वर, अस्माकं गृहम् अपि तव प्रतिमां विशेषेण भूषयतु।" इति मन्त्रम् उच्चारयेत्। मुखस्य श्रेष्ठं भूषणं मया तव तुष्ट्यर्थं कृतम्। एवं सेवया मम भक्तः पूजनविधिं समाचरेत्। एवं श्रीवराहपुराणे भगवतः शास्त्रे 'दैवसमर्पणविधि' नाम अष्टादशोऽध्यायः समाप्तः। अथ खाद्याख्याख्यविधिं प्रवक्ष्यामि। एषः कर्मणः विधानः श्रुत्वा, यः संसारमुक्तिदायकः, स एव शक्तिमान् कर्तव्यः स्वमार्गेण। किम् द्रव्येण सह स्यात्, तद् मे वद माधव। धर्मज्ञः वाक्पटुः तत्र धर्मयुक्तं प्राह—"येन मन्त्रेण युक्तं, तत् मम आनयेत्।" ततः सप्तधान्यानि क्षीरसहितानि गृह्णीयात्। तानि चान्ये च शतानि सहस्रशः च, वक्ष्यामि ते माधवि, यानि युक्तानि धान्यानि। धर्मचिल्लिका, शाकानि, गन्धयुक्तं रक्तमल्लिका, आमोदा, शिवसुन्दरी, शिरी, काकुला, शालिका—एतानि च। मुद्गा, माषा, तिलाः, काङ्गु, कुलुत्था चान्ये अपि युक्ताः। श्यामाकः अपि युक्तः, हे वसुधरे। एतानि मया गृह्यन्ते, भक्तप्रियाणि अपि। एतानि मम यज्ञे समर्पणीयानि, ह्यत्र मे प्रियं भवति। मम भागोऽत्र पशुषु च अजेषु च अस्ति। मांसं तु तत्र वर्जनीयम्; वैष्णवः यजुःसहितं भुङ्क्ते। अधुना पक्षिणां विधिं वदामि, हे वसुधरे। लावकः, वार्त्तिकः, कपीञ्जलः प्रशंसितः—एते मम यज्ञे युक्ताः इति मया निर्दिष्टाः। यः पुरुषः मम उक्तं वचनं न अतिचरति, स एव प्रियः। अतः, यः परमसिद्धिं इच्छति, स एवमेतं यज्ञं सम्यक् आचरितुम् अर्हति।