सर्वेषु लोकेषु अहम् एव सिद्धात्मा, स्वकर्मणा वरदानं ददामि इति मन्त्राः उक्तवन्तः। यत् मया उक्तं, तत् क्षन्तव्यम्; भवते पुनः पुनः नमः इति च। ततः दक्षिणाङ्गं लेपयेत्, अनन्तरं च वामाङ्गं। दृढनिश्चयेन पश्चिमदिग्भागं गोमयेन मृद्नीयात्। इदानीं मम वचनेन शृणु, एतानि कर्माणि कुर्वतः का लाभाः स्युः इति। यावत् तावत् सहस्रवर्षाणि स्वर्गलोके मान्यः भवति। यावत् तावत् कणपरिमाणेन स्वर्गे पूज्यः भवति। यावत् तावत् सहस्रवर्षाणि मम लोके प्रतिष्ठितः भवति। येन अङ्गानि शुद्ध्यन्ति, मम च प्रियता जायते। मधुक, अश्वपर्ण, रोहिणी, कर्कट इत्येतानि चूर्णानि वा, हस्तेन सुकुमारचूर्णेन वा योजयेत्। यः परमसिद्धिं इच्छति, मया निर्दिष्टं कर्म आचरन्, तदा अमलकीं सुगन्धिमृदं च गृह्णीयात्। अनन्तरं कुम्भं जलपूर्णं गृहित्वा, एषः मन्त्रः जपनीयः। हे निष्पाप, साक्षात् रूपेण मया स्नानं गृहाण। ततः सुवर्णपात्रेण वा रजतपात्रेण वा, ताम्रपात्रेण वा उत्तमं स्नानं कारयेत्। अनन्तरं गन्धद्रव्यं मन्त्रेण समर्पयेत्। सर्वेषु लोकेषु जातः त्वं सत्पुरुषैः सहितः। मदीयया भक्त्या तुष्टः भव, हे माधव, एतत् गृहाण। ततः अन्याः माल्याः मम पूजायै समर्पयेत्। पश्चात् पुष्पाञ्जलिं दत्वा, अयं मन्त्रः पठनीयः— संसारमोक्षाय, एतत् गृहाण, गृहाण, हे अच्युत। अनन्तरं सुगन्धिद्रव्यैः निर्मितं धूपं मम अर्पयेत्। उभयकुले धूपमन्त्रं एकाग्रचित्तेन जपेत्। संसारमोक्षाय, अयं धूपः गृह्यताम्। सांख्यैः प्राप्तं शमं यया, तेन धूपेन त्वं तुष्टः भव; नमस्ते। एवं माल्यैः, गन्धैः, लेपैः पूजां कृत्वा, तदनन्तरं गृहत्वा, अञ्जलिं शिरसि स्थापयेत्। श्रीनिवासः साक्षात् पुरुषोत्तमः, आनन्दरूपः, स तुष्टः भवतु; सुवर्णपीतवस्त्रं मनोहरं दिव्यदेहच्छादनार्थं समर्प्यते। स्वदेहाय यथार्हं वस्त्रं धारयित्वा, ओंकारध्वनिना धर्मेण पुण्येन च परिवेष्ट्य, एषा परमा आहुतिर्निवेद्यते, या परस्परं हर्षदायिनी, प्राणरक्षा जनानां, यथोचितं, सत्यम्, स्वहिताय; देव, एतत् गृहाण। एवं निवेद्य, मम मार्गानुसारं कृत्वा, शुद्धात्मा देवतान् स्तौति; एषैव परमा आहुतिः। तथा अन्नं दत्त्वा, निवेदितं समाप्य, मन्त्रः— सर्वथा देवतानां भूषणं, सर्वगन्धद्रव्यादिभिः सह; ताम्बूलं गृहित्वा, हे जगन्नाथ, अस्माकं गृहम् अपि तव प्रतिमां विशेषतया भूषयतु। तव मुखस्य उत्तमं भूषणं मया तुष्ट्यर्थं कृतम्। एतेनैव सेवया मम भक्तः विधिं सम्पादयेत्। एवं श्रीवराहपुराणे भगवत्सास्त्रे एकोनशताधिकशततमोऽध्यायः 'दैविकनैवेद्यविधिः' इति नामकः समाप्तः।