वराहपुराणम्

शृणु, शुभे, द्वात्रिंशद् दोषानां कथा, तथा आहारनियमस्य अद्भुतं निश्चयम्। भोजनसमये, माधवि, मम योगार्थं जनः यत्र यत्र गच्छति, तत्र तत्र भोजनं करोति। धर्मविद् सदा आहारं स्वीकरोति। तद्व्यतिरेकेण, यानि कर्माणि निषिद्धानि, येन जनाः मां खादन्ति, तानि अहं उद्घोषयामि। प्रथमं, अपराधेन प्राप्तं अन्नं मां न तुष्टिं ददाति, प्रियाम्। द्वितीयः अपराधः धर्मस्य विघ्नः भवति। पृथिव्ये, तृतीयं अपराधं अहं निर्दिशामि। चतुर्थं अपराधं दृष्ट्वा अहं क्षमां न करोमि। न च पञ्चमं अपराधं पृथिव्ये क्षमामि। न च षष्ठं अपराधं पृथिव्ये क्षमामि। सप्तमं, अष्टमं, नवमं अपराधं पृथिव्ये निर्दिशामि; नवमं अपराधं अहं अनुमोदितुं न शक्नोमि। दशमं अपराधं मां न तुष्टिं ददाति। एकादशं, द्वादशं, त्रयोदशं, चतुर्दशं, पञ्चदशं अपराधं पृथिव्ये निर्दिशामि। षोडशं अपराधं, सुन्दरमुखि, अहं निर्दिशामि। सप्तदशं, अष्टादशं, नवदशं अपराधं पृथिव्ये स्थापयामि। विंशतितमं अपराधं, सुन्दरमुखि, अहं स्थापयामि। एकविंशतितमं, द्वाविंशतितमं, त्रिविंशतितमं, चतुर्विंशतितमं, पञ्चविंशतितमं, षड्विंशतितमं अपराधं पृथिव्ये स्थापयामि। सप्तविंशतितमं, अष्टाविंशतितमं अपराधं पुण्ये स्थापयामि। नवदशं अपराधं स्वर्गं न प्रापयति। त्रिंशतितमं अपराधं, दीप्ते, अहं स्थापयामि। एकत्रिंशतितमं अपराधं, विद्वन्, अहं स्थापयामि। द्वात्रिंशतितमं अपराधं, प्रिये, महान् अपराधः इति गण्यते। यः आवश्यकं कर्म करोति, स मम लोकं प्राप्नोति। स सर्वभूतानां अहिंसा-करुणायाम् युक्तः भवति। इन्द्रियसमूहं संयम्य, दोषरहितः, शास्त्रज्ञः, कुशलः, मम कर्मसु भक्तः च भवति।