शृणु, देवी, यथार्थं सुखदुःखविभागस्य कथा वराहपुराणे यथोक्तम्। यः शिष्टान्नं भुङ्क्ते, तस्मात् सुखतरं किमपि नास्ति। यः सायं सन्ध्याराधनं कृत्वा विश्राम्यति, तस्मात् सुखतरं किमपि नास्ति। आत्मन्येव यथार्थसुखं लभते यः, तस्मात् सुखतरं किमपि नास्ति। यद् यत् केनापि दत्तं स्वीकुर्वन् संतुष्टो भवति, तस्मात् सुखतरं किमपि नास्ति। यदा पितरः तृप्ताः भवन्ति, तदा तस्मात् परमं सुखं नास्ति। सर्वेषु अव्यभिचारिणी प्रीतिरेव यदा भवति, तदा तस्मात् अधिकं सुखं नास्ति। हे देवि, समदृष्टिः सर्वेषु यदा जायते, तदा तस्मात् सुखतरं किमपि नास्ति। शुद्धः अहिंसकः च यः, स एव सुखाय जातः। मनः यदा न विचलति, तदा तस्मात् सुखतरं किमपि नास्ति। सर्वं मृदिवद् अवलोक्य यः तुष्टिं लभते, तस्मात् सुखतरं किमपि नास्ति। प्राणत्यागे यदा मनः स्थिरं भवति, तदा तस्मात् सुखतरं किमपि नास्ति। संतुष्टः जीवन् यः, स एव सुखाय जातः। स्त्री या पत्युः प्रीत्यै यत्नं करोति, तस्याः तस्मात् सुखतरं किमपि नास्ति। पञ्चेन्द्रियसंयमः यदा साध्यते, तदा तस्मात् सुखतरं किमपि नास्ति। सर्वं यथावत् ज्ञात्वा यः सुखी भवति, तस्मात् सुखतरं किमपि नास्ति। पुनः प्राणत्यागे यदा स्थितिं प्राप्नोति, तदा तस्मात् सुखतरं नास्ति। देवदृष्ट्या यः सर्वदा पश्यति, तस्मात् सुखतरं किमपि नास्ति। एकचित्तता यदा साध्यते, तदा तस्मात् सुखतरं किमपि नास्ति। एवमुक्त्वा भगवान् उवाच—नाहं तस्य नश्यामि, न स मम नश्यति; सर्वलोकहिताय त्वं मां पृच्छसि। एवं श्रीमद्वराहपुराणे सुखदुःखविभागवर्णनं नाम षोडशोत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ, शुभे, शृणु द्वात्रिंशद् अपराधानां विवरणं तथा भोजनविधेः अद्भुतनिश्चयं। भोजनकाले यः यथायोग्यं चरति, स मम योगाय भवति। धर्मज्ञः सदा अन्नं भुञ्जीत। कथयामि निषिद्धानि कर्माणि येन मां भुञ्जन्ति। प्रथमं, अपराधेन लब्धं अन्नं न मे प्रियं, प्रिये। द्वितीयः अपराधः धर्मस्य विघ्नकारकः भवति। हे पृथिवि, तृतीयमपि अपराधं निर्दिशामि। चतुर्थमपि अपराधं दृष्ट्वा न क्षमामि। न च पञ्चममपि क्षमामि, हे पृथिवि। षष्ठमपि न क्षमामि, हे पृथिवि। सप्तममपि अपराधं निर्दिशामि, हे पृथिवि। अष्टममपि निर्दिशामि, हे पृथिवि। नवममपि न अनुमन्ये, हे पृथिवि। दशममपि अपराधं मम अप्रियम्। एकादशमपि निर्दिशामि, हे पृथिवि। द्वादशमपि निर्दिशामि, हे पृथिवि। त्रयोदशमपि निर्दिशामि, हे पृथिवि। चतुर्दशमपि निर्दिशामि, हे पृथिवि। पञ्चदशमपि निर्दिशामि, हे पृथिवि। षोडशमपि निर्दिशामि, सुन्दरानने। एवं भगवता सुखदुःखयोः स्वरूपं, तदनन्तरं भोजनस्य नियमाः, अपराधाश्च पृथिव्याः समक्षं प्रतिपादिताः।