श्रीविष्णोः महिमानं विवृण्वन्ति एते श्लोकाः। पुनः, रावणो राक्षसः तव एव शक्त्या हतः। हे भगवन्, अहं तव लीलायाः किञ्चिदपि न जानामि। त्वया सर्वस्य सृष्टेः अनन्तरम् किं किमपि आज्ञापितम्? किञ्चिदपि न अवगतम्। तत्र न किरणाः, न ताराः, न च ग्रहाः आसन्। शनैश्चरः, बुधः, इन्द्रः, कुबेरः, यमः च अपि तत्र नासन्। ब्रह्मा, विष्णुः, महेश्वरः एते त्रयः देवाः विना अन्यः कश्चन नासीत्। तदा देवी माधवी शरणं गत्वा विनयेन अवदत्। सा उवाच—"हे पितामह, गिरिभिः वनैः सह मां त्रातुम् अर्हसि।" तदा सः किञ्चित्कालं ध्यानं प्रविश्य, पृथिवीं प्रति उक्तवान्। सः एषः लोकेश्वरः, देवश्रेष्ठः, आदिकर्ता, साक्षात्। यः कश्चन कर्म अस्माकं कस्यचित् जायते, तत् सर्वं तस्यैव कृत्यम्। सः देवः अनन्तशय्यायाम् योगनिद्रां स्थितः। तदा देवी अञ्जलिं कृत्वा माधवम् प्रार्थयामास—"अहं गुरुभारं वहन्ती, ब्रह्मणा सह शरणं प्राप्तास्मि।" भगवता तया परित्यक्तया, सः इदं वचनम् अब्रवीत्—"यदि त्वं मां, समुद्रे निमग्नां, उद्धर्तुं समर्थः असि, भक्त्या त्वां शरणं प्रपद्ये; दया कुरु माधव।" "त्वमेव इन्द्रः, त्वमेव वरुणः, त्वमेव अग्निः, त्वमेव वायुः। त्वं मत्स्यः, कूर्मः, वराहः, नृसिंहः, वामनः च। एवं योगेन दृश्यसे, श्रूयसे च महायशः। पृथिवी, वायुः, आकाशम्, आपः, अग्निः पञ्चमः—एतेषां सह ग्रहैः ताराभिः च, कालविभागाः—कलाः, काष्ठाः, मुहूर्ताः च—सर्वे त्वया नियन्त्रिताः। मासः, पक्षः, अहोरात्रः, ऋतवः, वर्षाणि च। कलाः, काष्ठाः, षड्ऋतवः अपि सर्वे त्वया एव नियंत्रिताः।" "त्वं मेरुः, मन्दरः, विन्ध्यः, मलयः, दर्दुरः च गिरयः। धनुषां मध्ये त्वं पिनाकः, त्वं श्रेष्ठं सांख्यं योगं च। त्वमेव संह्रसः विस्तारः च, रक्षकः, नित्ययज्ञः। वेदेषु त्वं सामवेदः सकलाङ्गोपाङ्गः, महाव्रतः। त्वया अमृतं निर्मितम्, हे विष्णो, येन लोकाः धार्यन्ते।" "एषः विश्वं, ध्यानार्हं न च, यच्च चलति—सर्वं त्वमेव। त्वं सूर्यः, त्वं युगान्तरकर्ता, त्वं तपस्वी, महातपाः। नागेषु त्वं अनन्तः, सर्पेषु त्वं तक्षकः। गृहेषु क्रीडारूपः, गृहदेवताः च। त्वं विद्युद्देहः, विद्युतां मध्ये त्वं परमतेजस्वी। त्वं श्रद्धा, देवेश, त्वं दोषनाशकः, माधव। त्वं गरुडः, महात्मानं वाहयसि, त्वं परमाश्रयः।" "त्वं जयः, विजयः, गृहदेवताः। त्वं भगः, विषचिह्नः, परः, परमात्मस्वरूपः। त्वं योग्यः, लोकनाथ, मां निमग्नां उद्धर्तुम्।" "यः कश्चन दृढव्रतः केशवस्य एतत्स्तोत्रं पठति—" इति। एवं श्रीविष्णोः अनन्तमहिमा भक्त्या स्तूयते, यस्य अनुग्रहेण सर्वं विश्वं स्थितम्।